മതരാഷ്ടീയം..!!!

മതരാഷ്ടീയം..!!!
"മതം" എന്നതിന് "അഭിപ്രായം" എന്നാണ് അർഥം. ഉത്തരാധുനികതയിൽ മതത്തിന് പുതിയ അർഥവും, വ്യാപ്തിയും കൈവന്നിരിക്കുന്നു. ഇന്ന്  മതങ്ങളിലെ വിഭാഗീകതയും, വർഗീയവൽക്കരണവും മതഭീകരതക്ക് വഴിമാറുന്നു. “ആ നോ ഭദ്രാഃ ക്രതവോ യന്തു വിശ്വതഃ” (ഋഗ്വേദം:1.89.1) "നല്ല ചിന്തകള്‍ വിശ്വത്തിലെ എല്ലാ ദിക്കുകളില്‍നിന്നും വന്നുചേരട്ടെ" എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയും “സംഗച്ഛധ്വം സംവദധ്വം സംവോ മനാംസി ജാനതാം ദേവാഭാഗം യഥാപൂര്‍വേ സഞ്ജനാനാ ഉപാസതേ” (ഋഗ്വേദം:10.191.2) "നിങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചു ചേരുവിന്‍, ഏക രൂപത്തില്‍ സ്തുതിക്കുവിന്‍, നിങ്ങള്‍ ഏകമനസ്സുള്ളവരാകുവിന്‍, ദേവന്മാര്‍ ഏകമനസ്കരായി യജ്ഞത്തില്‍നിന്നും ഹവിസ്സ് സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങളും ഏകമനസ്സുള്ളവരായി ധനാദികളെ സ്വീകരിക്കുന്നവരാകുവിന്‍" എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് മത-വിഭാഗീയചിന്തകളില്‍നിന്നുള്ള  മോചനമാണ്.
“നാനാത്വത്തിലെ ഏകത്വം” എന്ന തത്വത്തിനലധിഷ്ഠിതവും അത്യന്തം വൈവിധ്യം നിറഞ്ഞതുമായ ചിന്താധാര പഠിപ്പിക്കുന്ന മതങ്ങൾ എല്ലാ തരത്തിലുമുള്ള വിഭാഗീയചിന്തകളില്‍നിന്നും തികച്ചും മുക്തമായ ഒരു മാനവരാശിയെയാണ് വിഭാവനചെയ്യുന്നത്. “ഏകം സത് വിപ്രാ ബഹുധാ വദന്തി ഇന്ദ്രം യമം മാതരിശ്വാനമാഹുഃ” (സത്യം ഒന്നേയുള്ളൂ. ജ്ഞാനികള്‍ അതിനെ ഇന്ദ്രന്‍, യമന്‍, മാതരിശ്വാന്‍ എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകള്‍ വിളിക്കുന്നു). എന്തിനേയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വളരെ ബ്രുഹത്തായ ഒരു സംസംസ്കാരമായിരുന്നു ഭാരതത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നത്. ഒരോ ദർശനങ്ങളെയും വളരെ വിമർശനാത്മകമായ നിലപാടിൽ ചർച്ച ചെയ്യാനും നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ദൈവികത എന്നതിലുപരിയായി തത്വശാസ്ത്രങ്ങളെ ധിഷണാപരമായി വിശകലനം ചെയ്യാവാനും ഉൾക്കൊള്ളൂവാനുമുള്ള വിശാലത നിലനിന്നിരുന്നു. ഈ ദർശനങ്ങളെല്ലാം പിൽക്കാലത്ത് ദൈവീകവൽക്കരിക്കപ്പെടുകയും അത് ഒരു സമൂഹസ്വാർത്ഥതയായി പരിണമിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ ഒരു സംസ്കാരം എന്ന അവസ്ഥയിൽനിന്ന് മാറി ഭാരതീയ തത്വചിന്തകൾ ഒരു മതമായി തരംതാണുപോയതാണ് ഇന്നിന്റെ പരാജയം. അവിടെ "നാനാത്വത്തിൽ ഏകത്വം" എന്ന മഹത്തായ സന്ദേശം   പ്രസംഗവേദികളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ടിവരുന്നു. "ആത്മീയത"യെ ശാസ്ത്രീയമായി വിശദീകരിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഭീകരാവസ്ഥ മാറണമെങ്കിൽ "ഹിന്ദു" എന്നതിലെ ദേശീയതയും, വൈകാരികതയും, സർവ്വോപരി "മതം" എന്ന വിഭാഗീയതയും ഒഴിവാക്കേണ്ടിവരും.
മതവും-രാഷ്ടീയവും തമ്മില്‍ സര്‍ഗാത്മകമായ ഒരു ബന്ധം നിലിര്‍ത്തുകയാണ് ഭാരതത്തില്‍ ഇന്നിന്റെ ആവശ്യം. ഭാരതത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചു കേരളത്തിൽ ഇന്ന് നാം ദർശിക്കുന്ന സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക-സാമ്പത്തിക-ധാര്‍മ്മിക ഉന്നതിക്ക് മതങ്ങള്‍ ശക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ചിലരെങ്കിലും വിസ്മരിക്കുന്നു. മതങ്ങള്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്നതുകൊണ്ട്‌തന്നെ സമൂഹത്തിന്ന്റെ വളർച്ചക്കും, തളർച്ചക്കും കാര്യമായ സ്വാധീനം ചൊലുത്തുവാൻ കഴിയും. സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി നിലനില്ക്കുന്ന ലോക മതങ്ങൾക്ക് അതിന്റേതായ പ്രാധാന്യവും, പാരമ്പര്യവും, പവിത്രതയും, മൗലീകതയും ഉണ്ട്.
ലോകചരിത്രം മുഴുവന്‍ പരിശോധിച്ചാലും ഇത്രയുമധികം കാലം അടിമത്തത്തില്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളതും, വൈദേശികാക്രമണങ്ങളെ നേരിട്ടിട്ടുള്ളതുമായ വേറൊരു ജനതയെ കണ്ടെത്താനാകുമോ എന്നത്  സംശയമാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകളോളം അടിമത്തത്തില്‍ക്കഴിയുന്ന ഒരു ജനതയ്ക്ക് സ്വന്തം ആദ്ധ്യാത്മിക-സാംസ്കാരിക-ബൗദ്ധികനിലവാരം കൈമോശം വന്നു എന്നത് ഒരു സത്യമായി അവശേഷിക്കുന്നു. അടിമത്തത്തില്‍ക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ വിമോചനത്തിനായി 1938 ഫെബ്രുവരിയിൽ കേരളത്തില്‍ ഉടലെടുത്ത തിരുവിതാംകൂർ സ്റേറ്റ് കോണ്‍ഗ്രസ് പ്രസ്ഥാനം കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവ സഭയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വിവിധ മതങ്ങളുടെ സംഭാവനയാണ് എന്നത് ചരിത്രം മാത്രം. സാമൂഹ്യ സന്തുലിതാവസ്ഥ പരിരക്ഷിക്കുവാന്‍ മതങ്ങള്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ക്രിസ്തീയ സഭകള്‍ നല്‍കിയിട്ടുള്ള സംഭാവനകള്‍ വിസ്മരിക്കരുത്. കേരളത്തില്‍ പള്ളിയോടനുബന്ധിച്ചു ആരംഭിച്ച പള്ളിക്കൂടങ്ങളാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന സാമൂഹ്യ ഉന്നതിക്ക് പ്രധാന കാരണമായത്. അത് പന്നീട് രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹ്യ അവബോധത്തിലേക്കും, പ്രസ്ഥാങ്ങളിലെക്കും വഴി മാറി. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇന്ന് കാണുന്ന രാഷ്ടീയ പാര്‍ട്ടികളുടെ ആരംഭത്തിന് കാരണമായത് മതങ്ങളാണ് എന്ന് നിസംശയം പറയാം.
മതം എന്നാല്‍ “വര്‍ഗീയത” എന്നോ, “വിഭാഗീയത”എന്നോ പ്രചരിപ്പിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവര്‍ രാഷ്ട്രീയ ഭൂതകണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കുവാന്‍ ശ്രമിച്ച് ചരിത്രം വളച്ചൊടിക്കുകയാണ്. എക്കാലത്തും രാഷ്ടീയ കക്ഷികൾ മതത്തെ പരമാവധി ചൂഷണം ചെയ്തു ഉപയോഗിക്കുവാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്. സമൂഹത്തിലെ ചില വിഭാഗങ്ങളോട് ചില പ്രത്യേക താല്പര്യങ്ങള്‍ പുലര്‍ത്തുകയും ചില വിഭാഗങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ മതനേതാക്കന്മാര്‍ പ്രതികരിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികം മാത്രം. തെരഞ്ഞെടുപ്പു അടുക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാ രാഷ്ടീയ പാര്‍ട്ടികളും ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും മതനേതാക്കന്മാരുടെ സ്വാധീം ഉപയോഗിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കും എന്നത് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്.
എല്ലാവര്‍ക്കും തുല്യനീതി എന്നതാണ് മതങ്ങള്‍ പ്രത്യേകിച്ച് ക്രിസ്തീയസഭകള്‍ എക്കാലത്തും ഉയര്‍ത്തിപിടിച്ചിട്ടുള്ളത്. സ്വന്തമതത്തെ ആത്മാര്‍ഥമായി സ്ഹിേക്കുകയും മറ്റു മതങ്ങളുടെ ന്യായമായ അവകാശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെയാണ് മതസഹിഷ്ണത അ്ര്‍ന്വർത്ഥമാകുന്നത്. അവിടെ സാമൂഹ്യനീതി ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് മതങ്ങളുടെ ധര്‍മമാണ്. ന്യുനപക്ഷ-ഭൂരിപക്ഷ വിത്യാസമില്ലാതെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളുടെയും ന്യായമായ അവകാശങ്ങള്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.
മതപ്രീണനഭാവം എക്കാലവും രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ തങ്ങളുടെ താല്‍ക്കാലിക ലാഭത്തിനുവേണ്ടി പിന്തുടരുന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്. നിലവിലുള്ള രാഷ്ടീയ സാഹചര്യത്തില്‍ തങ്ങള്‍ക്കു ലഭിക്കേണ്ട അര്‍ഹമായ പ്രാതിനിധ്യം സംരക്ഷിക്കപ്പെടാതെ വരുമ്പോഴാണ് പ്രതികരിക്കേണ്ടിവരുന്നത്. അത് വര്‍ഗീയവല്‍ക്കരിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് നിതിയുക്തമല്ല.
അനീതി കൊടികുത്തിവാഴുന്നിടത്ത് വിഭാഗീയത ഇല്ലാതാകണമെങ്കില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും തുല്യ നീതി ലഭ്യമാക്കുന്ന സംസ്കാരം നടപ്പിലാക്കണം. അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസമോ, പ്രത്യേക കഴിവുകളോ പ്രവര്‍ത്തനപാരമ്പര്യമോ ഇല്ലാത്തവര്‍ പോലും ഇന്ന് വിഭാഗങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്താല്‍ പദവികള്‍ കയ്യടക്കുന്നു എന്നത് യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്.
ന്യുനപക്ഷ-ഭൂരിപക്ഷ വത്യാസമില്ലാതെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളുടെയും കഴിവുതെളിയിച്ചവരുടെ പ്രാതിനിധ്യം നിലനിര്‍ത്തുവാന്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. അത് സമൂഹത്തില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും തുല്യനീതി ലഭിക്കുന്നു എന്ന ബോധ്യം ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടാവും വിധത്തില്‍ ആകുകയും വേണം.
മതങ്ങളുടെ മറവിലെ ആത്മീയകച്ചവടസംരംഭങ്ങൾ
മനുഷ്യന് ലഭ്യമായതിൽ ഏറ്റവും നല്ല കവചമാണ് അവന്റെ മതം, അതേസമയം ചില അവസരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ദുഷിച്ച ആവരണമായി ചിലർ അതിനെ മാറ്റുന്നു. ദൈവീകത ദുഷിക്കുന്നിടത്തു പൈശാചികത സംഹാര താണ്ടവമാടും എന്നത് പകൽപോലെ സത്യം. ഉത്തരാധുനികതയുടെ നെറുകയിൽ വിരക്തി അനുഭവിക്കുന്ന സത്യാന്വേഷികളെ സംഘടിത മതങ്ങളിലേക്കും, അതിലൂടെ മതാനുഭവങ്ങളിലേക്കും വഴിപിടിച്ചു നടത്തുന്നത് സ്വജീവിതത്തിന്റെ അര്‍ഥം നേടിയുള്ള യാത്രകളാണ്. ലൌകികതയുടെ പാരതന്ത്ര്യത്തില്‍ നിന്ന് മുക്തരായി ചങ്ങലകളില്ലാത്ത ആത്മീയ ലോകത്തിന്റെ വിഹായസ്സിലേക്ക് സ്വതന്ത്രരാകുവാനാണ് ഇക്കൂട്ടർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മതാനുഭവത്തിന്റെ പരമമായ ലക്ഷ്യം. ആത്മീയ പാതയില്‍ വഴിതെറ്റാതെ അനുഗാമിയെ നയിക്കുകയാണ് ആത്മീയനേതാക്കന്മാരുടെ പരമമായ കർത്തവ്യം. ഗുരുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നവരുദെ മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആത്മീയആചാര്യന്റെ അകകണ്ണെത്തുമെന്നാണ് സങ്കല്‍പം. എന്നാല്‍ അനുഗാമിയുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളിലേക്ക് കപടതയുടെ മുഖം മൂടി അണിഞ്ഞ അഭിനവ ആത്മീയആചാര്യന്മാരുടെ കണ്ണുകളും കരങ്ങളുമെത്തുന്ന അതിധാരുണമായ സംഭവങ്ങളാണ് സമീപകാലങ്ങളില്‍ നാം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. കേവലം സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർ പോലും ചെയ്യാൻ അറക്കുന്ന ഹീനകർമ്മങ്ങളാണ് അസാധാരണർ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ചിലരുടെയെങ്കിലും ഉപശാപശാലകളില്‍ നടമാടുന്നതെന്ന സത്യം ഇന്നിന്റെ മനസിന്‌ ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ പ്രയാസമാണ്.
മുതൽ മുടക്കില്ലാതെ കെട്ടിപ്പടുക്കാവുന്ന ബിസിനസ് സാംബ്രാജ്യമായി മാറിയിരിക്കുന്നു ഉത്തരാധുനികതയിലെ ആത്മീയകച്ചവടസംരംഭങ്ങൾ. പുരാതന സംസ്കാരത്തിൽ സര്‍വസംഗപരിത്യാഗികളായി ഗിരിശ്രുങ്ങഗളിൽ ആത്മീയ ചൈതന്യത്തിന്റെ ബ്രഹ്മകാണ്ടങ്ങള്‍ വിരിയിക്കുവാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള ഋഷിവര്യന്മാർ ജീവിച്ച മണ്ണാണ് ഭാരതം. ഒരിക്കൽ അഭിമാനത്തോടെ വീക്ഷിച്ഛിരുന്ന സന്യാസജീവിതങ്ങളിൽ ചിലതെങ്കിലും ഇന്ന് പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ ദിശമാറി ഒഴുകി വലിയ കച്ചവടസംരംഭങ്ങളോ, ആഭാസകേന്ദ്രങ്ങളോ ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു. സാമ്പത്തികതട്ടിപ്പുകള്‍ മുതല്‍ സെക്‌സ്റാക്കെറ്റ് വരെ ഇവര്‍ കച്ചവടത്തിനും ആത്മരതിക്കുമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു. ചില മത-രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലെങ്കിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള ആത്മീയകച്ചവടസംരംഭങ്ങൾ തഴച്ചു വളരുകയാണ്.
പ്രയാസങ്ങളിലൂടെയും, വ്യാധികളിലൂടെയും, സാമ്പത്തിക തകർച്ചകളിലൂടെയും, ശിഥിലമായി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുടുംബ അന്തരീക്ഷങ്ങളിൽ മനംമടുത്ത് നട്ടംതിരിയുന്ന പാവം മനുഷ്യൻ, അവനറിയാതെ തന്നെ ഇത്തരത്തിലുള്ള മോഹവലയങ്ങളിൽ അകപ്പെട്ട് ചൂഷണത്തിന് വിധേയരാകുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. ഇവിടെ തമസ്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നത് മഹത്തായ ആര്‍ഷഭാരതപാരമ്പര്യമാണെന്നതാണ് സങ്കടകരമായ സത്യം.
അനുദിനം മാറിമറിയുന്ന അത്യാധുനിക ലൈഫ്സ്റൈലിന്റെ പുത്തൻ പ്രവണതകൾ തന്ത്രപരമായി പ്രയോജപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടാണു ഇത്തരത്തിലുള്ള തിന്മയുടെ ശക്തികള്‍ പടർന്ന്പന്തലിക്കുന്നത്. ആരാധാസങ്കേതങ്ങള്‍ സ്ഥാപിച്ച് അതിലേക്ക് ആളെ കൂട്ടുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളേക്കാള്‍ അത്യാധുനിക വാര്‍ത്താവിനിമയ സംവിധാനങ്ങൾ കൌശലപൂര്‍വം ഉപയോഗിച്ച് ആശയപ്രചാരണം നടത്തുന്നതിനാണ് ഇത്തരം സംഘടിത സംഘങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കടുത്ത ദൈവവിശ്വാസികളെന്നു അഭിമാനിക്കപ്പെടുന്നവര്‍ക്കുപോലും ഇത്തരം തന്ത്രങ്ങളെ മസിലാക്കുവാനൊ, ഒഴിവാക്കുവാനൊ സാധിക്കാതെ വരുന്നു. സ്വാര്‍ഥതയെയും, ജഡികാഭിലാഷങ്ങളെയും ആഘോഷിക്കുകയും, ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വിശ്വാസപ്രമാണമാണ് ഇത്തരം സംഘടനകൾ അനുയായികള്‍ക്കും, സമൂഹത്തിനും നല്കുന്ന സന്ദേശം.
കേരളത്തിൽ ചിലയിടങ്ങളിൽ വേരോടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആധുനിക സാത്താന്‍സഭയ്ക്കും അവരുടെ പ്രചാരണതന്ത്രങ്ങള്‍ക്കും ചിലരെങ്കിലും വശംവദരാകുന്നു എന്നത് ഒരു യാധാർധ്യം മാത്രം. പതിനെഴാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ തെറ്റായ കാര്യങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി നിലകൊണ്ടിരുന്ന ഗ്രൂപ്പുകള്‍ക്കും പുരോഹിതര്‍ക്കുമെതിരായി കത്തോലിക്കാസഭ ശക്തമായ നിലപാടു സ്വീകരിച്ചു. മന്ത്രവാദകര്‍മങ്ങള്‍, ലൈംഗിക വൈകൃതങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെട്ട അനുഷ്ഠാങ്ങള്‍, തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ഇത്തരം ഗ്രൂപ്പുകള്‍ക്കിടയില്‍ അരങ്ങേറിയിരുന്നു. വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങളും പ്രവൃത്തികളും വച്ചു പുലര്‍ത്തി ദൈവവിശ്വാസത്തില്‍ നിന്ന് അകന്നുപോയ ചില പുരോഹിതരെ കൂട്ടുപിടിച്ചായിരുന്നു പല ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും പ്രവര്‍ത്തനo. ധാര്‍മിക മൂല്യങ്ങള്‍ക്കു വിലകല്പിക്കാത്ത ഒരു സംഘം യുവതീ-യുവാക്കൾ ഒത്തുകൂടി മദ്യപിക്കുകയും വൈകൃതങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്ന കേന്ദ്രമായിരുന്നു ഇവ.
സ്വാര്‍ഥമതികളായ ചിലരുടെ താത്പര്യങ്ങള്‍, പെട്ടെന്നു സമ്പന്നനാകാനുള്ള ആഗ്രഹം, മറ്റുള്ളവരോടുള്ള പക, മതസംവിധാനങ്ങളോടുള്ള വൈരാഗ്യം, മദ്യം, മയക്കുമരുന്ന് എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം, ഇത്തരം ബന്ധങ്ങള്‍ ഉള്ളവരുമായിട്ടുള്ള സഹവാസം, നിഗൂഢമായ ആശയങ്ങളോടു തോന്നുന്ന കൌതുകം, തമാശയ്ക്കായി തുടക്കമിട്ട വിനോദം, ഗുണപരമല്ലാത്ത മാധ്യമങ്ങളുടെ സ്വാധീനo ഇതൊക്കെയാണു തിന്മയുടെ ഇരുള്‍വീണ ഇടനാഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ പ്രേരണയാകുന്നത്. താത്കാലികമായി കിട്ടുന്ന ചില സന്തോഷങ്ങളും നേട്ടങ്ങളുമൊക്കെ, വലിയ ദുരന്തങ്ങളുടെ തീരങ്ങളിലേക്കാണു ഇക്കൂട്ടരെ വലിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്നത്.
ആശ്രമം, മഠം, ഗുരു, വെളിപാട്, സിദ്ധി, ദിവ്യദൃഷ്ടി, ആത്മീയഅനുഭൂതി, മായ, ചാരിറ്റി, രോഗസൌഖ്യം, അത്ഭുതപ്രവർത്തനങ്ങൾ, മാനസാന്തരം എന്നൊക്കെ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്തോ വലിയ കാര്യം നേടാന്‍ പോകുന്നു എന്ന മട്ടില്‍ സാധാരണ ജനം തെറ്റിധരിക്കപ്പെടുന്നു. മത-രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളുടെ പിന്ബലം കൂടി ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, വിമർശിക്കാൻ പോലും ആവാത്തവിധത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടെത്തിക്കും. കപടആത്മീയതയുടെ വ്യക്താക്കളായി ചിലരെങ്കിലും അവർക്ക് കുടപിടിക്കുവാൻ ബാദ്ധ്യസ്ഥരാകും. ഇവിടെ ആത്മീയവാണിഭം നടത്തുന്ന വെള്ളതേച്ച ശവക്കല്ലകളായി മതപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ മാറുന്നു. എന്ത് തരത്തിലുള്ള വിധ്വംസക പ്രവൃത്തനങ്ങളും നടത്താവുന്ന രീതിയിലാണ് ആധുനിക മതപ്രസ്ഥാനങ്ങൾ. കൊലപാതകങ്ങളും, പീഡനങ്ങളും, ബലാത്സംഗങ്ങളും അവിടെ തുടര്‍കഥകളാകുന്നു.
തന്റെ തന്നെ സത്വത്തിലുള്ള ആത്മീയ ചൈതന്യത്തെ കണ്ടെത്താനാകാത്തവൻ, വേഗത്തിൽ സ്വന്തംകാര്യം നിറവേറ്റാനായി കുറുക്കു വഴി അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ, ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ മോഹവലയത്തിലകപ്പെടുന്നു. ഗുരുക്കന്മാരുടെയും, ദിവ്യന്മാരുടെയും, തിരുമേനിമാരുടെയും, മുല്ലമാരുടെയും, ഉപദേശിമാരുടെയും, അമ്മമാരുടെയും കാല്‍ക്കീഴില്‍ അഭയംതേടുന്ന പാവം മലയാളിമനസ് ഇവിടെ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഭക്തിയുടെ പേരില്‍ നടക്കുന്ന വൻകിടതട്ടിപ്പ് മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് എന്നാല്ലാതെ ഇതിനെ എന്തുപറയാന്‍.
ഭൗതികജീവിതത്തില്‍വിരക്തി തോന്നുന്നവരും, നിരാശരായവരും ആത്മീയവനവാസത്തിനായി ആശ്രമ-പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറും. ചിലരാകട്ടെ ആയുഷ്‌കാലം മുഴുവന്‍ ആത്മീയജീവിതം നയിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിച്ച് എത്തുന്നവരും. ദീര്‍ഘകാലം കഴിയാനെത്തുന്നവരുടെ സ്വത്തും പണവും വീടുമെല്ലാം അധികൃതര്‍ എഴുതിവാങ്ങുന്നുണ്ട്. കൂടുതൽ ധനം നല്കാൻ കഴിയുന്നവരെ വിശേഷവസ്ത്രങ്ങളണിയിച്ചു അവിടവിടെ ചുമതലക്കരായി നിയമിക്കും. പിന്നീട് അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാധിക്കാതെ വരുമ്പോൾ കോടികൾ കൊടുത്ത് സ്ഥാനം നേടിയത് വിളിച്ചു പറയുന്ന സംഭവങ്ങൾക്കും കേരളമനസ് ഇന്നലെകളിൽ കണ്ടറിഞ്ഞതാണ്.
ശ്രീരാമനും ശ്രീകൃഷ്ണനും, ക്രിസ്തുവും, നബിയും അടക്കമുള്ള സകല ദൈവങ്ങളും സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളുടെ പാദം തൊട്ടു വണങ്ങുകയും മാതാപിതാക്കളെ പൂജിക്കുന്നതുമാണ് ലോകത്തിനു കാണിച്ചു തന്നിട്ടുള്ളത്. ആത്മീയതയുടെ അവസാനവാക്കാണ് താനെന്ന് കാണിക്കാന്‍വേണ്ടി സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ കൊണ്ടുപോലും പാദപൂജ ചെയ്യിപ്പിച്ച് ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിലെ ആള്‍ദൈവങ്ങൾ തങ്ങളുടെ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് തന്ത്രം നന്നായി വിറ്റഴിക്കുന്നു. ആത്മീയതയുടെ മറവില്‍ എന്ത് കച്ചവടവും നടത്താം എന്ന അവസ്ഥ സംജാതമായിരിക്കുന്നു. കലിയുഗത്തിന്റെ സന്തതികളായ ആള്‍ ദൈവങ്ങളുടെ പുറകില്‍ നടന്നാല്‍ ആത്മീയജ്ഞാനമോ, മോക്ഷമോ ലഭിക്കില്ല എന്നുറപ്പ്.
ഇങ്ങനെയുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്ന ലൈംഗിക പീഡനത്തെക്കുറിച്ചും, സാമ്പത്തിക തട്ടിപ്പുകളെക്കുറിച്ചും രൂക്ഷമായ ആരോപണങ്ങളും, വെളിപ്പെടുത്തലുകളും പുറത്തുവന്നിട്ടും അതിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ പോലും വോട്ടുരാഷ്ട്രീയo ലാക്കാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹ്യസഘടനകൾ തയ്യാറാകുന്നില്ല എന്നത് മനുഷ്യമനസാക്ഷിയെ ഞെട്ടിക്കുന്നു.
ആത്മീയപ്രകാശം ദാനം ചെയ്യുന്ന നിരവധി ആശ്രമങ്ങളും ഗുരുകുലങ്ങളും വിവിധ മതങ്ങളിലുണ്ട്. ആര്‍ഷഭാരതം എന്ന പരിപാവനമായ സംസ്‌കാരം ചില വ്യജആചാര്യന്മാരും, കള്ളസ്വാമിമാരും ആള്‍ദൈവങ്ങളായി ചമഞ്ഞു നടക്കുന്ന ചിലരുടെ തട്ടിപ്പുകളുടെപേരില്‍ കളഞ്ഞുകുളിക്കാനുള്ളതല്ല. സ്വന്തം സുഖസൗകര്യങ്ങള്‍ വെടിഞ്ഞുകൊണ്ട് നീതിനിഷേധത്തിനെതിരേയും സാമൂഹിക ഉന്നമനത്തിനുവേണ്ടിയും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരാകണം സന്യാസ സ്രേഷ്ടർ. പൊതുസമൂഹത്തിനുണ്ടാകുന്ന നെറികേടുകള്‍ക്കെതിരെ വാക്കുകൊണ്ടും തപം ചെയ്‌തെടുത്ത സിദ്ധികൊണ്ടും ആത്മീയജ്ഞാനംകൊണ്ടും പ്രതികരിക്കാന്‍ സാധിക്കണം. അല്ലാതെ സിംഹാസനാരൂഡനായി അഭയം തേടിയെത്തുന്നവരെക്കൊണ്ട് കാല്‍കഴുകിപ്പിക്കുന്നവരുടെ ഏറാൻമൂളികളാക്കുന്നവരാകരുത്.

Comments

Popular posts from this blog

വിശ്വാസികൾ സഭകളിൽ നിന്നകലുന്നുവോ? ഒരന്വേഷണം? Fr.Johnson Punchakonam