Rooted in tradition. Connected in faith.Englishമലയാളം
Punchakonam Achen's Blog

ഇന്ത്യയിലെ നിയമനിർമാണ-നീതിന്യായ സംഘർഷങ്ങൾ പരിഹരിക്കൽ: ഭരണഘടനയുടെ പരമാധികാരം, ജുഡീഷ്യൽ അവലോകനം, മുൻവിധികൾ എന്നിവയുടെ പങ്ക്

AI സഹായത്തോടെ തയ്യാറാക്കിയ മലയാള പരിഭാഷ. ഇംഗ്ലീഷ് മൂലലേഖനം വായിക്കുക.

LISTEN · കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനം കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ മലയാളം ഓഡിയോ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല.

ഫ്ര. ജോൺസൺ പുന്നാക്കോണം

കേരള നിയമസഭ ഒരു ബിൽ​പാസ് ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, അത് സുപ്രീം കോടതി വിധിയോട് വിരുദ്ധമാകുമ്പോൾ, സംസ്ഥാന നിയമവും ന്യായിക അധികാരവും തമ്മിൽ ഒരു സംഘർഷം ഉണ്ടാകും. ഇന്ത്യയുടെ നിയമഫ്രെയിംവര്‍ക്ക്‌യും ഭരണഘടനാ സിദ്ധാന്തങ്ങളും അത്തരത്തിലുള്ള സ്ഥിതിയെ പരിഹരിക്കാൻ സംവിധാനങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു:

 I. ഭരണഘടനാ സൂപ്രേംത്വം

ഭരണഘടനാ സൂപ്രേംത്വം ഇന്ത്യയുടെ നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു അടിസ്ഥാന സിദ്ധാന്തമാണ്, അത് ഭരണഘടനയാണ് ഭൂമിയിലെ പരമ്വായി പ്രാബല്യമുള്ള നിയമം എന്നുറപ്പാക്കുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തം ഏത് നിയമമോ നിയമനിർമ്മാണ പ്രവർത്തനമോ ഭരണഘടനയ്‌ക്കനുസരിച്ചിരിക്കണം, അതിനോട് വിരുദ്ധമായി വരുന്ന ഏതെങ്കിലും നിയമം അസാധുവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ഭരണഘടനാ സൂപ്രേംത്വത്തിന്റെ മുഖ്യവശങ്ങൾ:

1. “നിയമങ്ങളുടെ നിരപ്പുകള്‍”:
ഭരണഘടനയാണ് ഇന്ത്യയിലെ നിയമങ്ങളുടെ നിരപ്പിന്റെ ശിഖരം. അതിന്റെ കീഴില്‍ പാര്‍ലമെന്റ്, സംസ്ഥാന നിയമസഭകൾ കൊണ്ടുള്ള നിയമങ്ങൾ, പിന്നെ സര്‍ക്കാറിന്റെ വിധി, നിയമനിർമ്മാണം, ചട്ടങ്ങൾ എന്നിവ വരുന്നു.

2. ന്യായിക അവലോകനം:
ന്യായവ്യവസ്ഥ, പ്രത്യേകിച്ച് സുപ്രീം കോടതി, ഹൈക്കോടതികൾ, സർക്കാറിന്റെ നിയമങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളും ഭരണഘടനാനുസൃതമാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കാൻ അധികാരമുള്ളവരാണ്.

3. ന്യായവ്യവസ്ഥയുടെ പങ്ക്:
ന്യായവ്യവസ്ഥ ഭരണഘടനയുടെ രക്ഷാധികാരിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അത് ഭരണഘടനാ വകുപ്പുകൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അതുവഴി സർക്കാർ എല്ലാ ശാഖകളും അവരുടെ ഭരണഘടനാ പരിധികളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നു.

4. തിരുത്തൽ പ്രക്രിയ:
ഭരണഘടനയിൽ ആർട്ടിക്കിൾ 368 പ്രകാരം അതിന്റെ സ്വന്തം തിരുത്തലിന് ഒരു സംവിധാനം ഉണ്ട്. പക്ഷേ, തിരുത്തലുകളും “അടിസ്ഥാന ഘടന” സിദ്ധാന്തത്തെ മാനിക്കണം, അത് ഭരണഘടനയുടെ മുഖ്യ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

5. “അവകാശ സംരക്ഷണം”:
ഭരണഘടന വ്യക്തികൾക്ക് അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങൾ ഉറപ്പുനൽകുന്നു, ഈ അവകാശങ്ങളെ ലംഘിക്കുന്ന ഏത് നിയമമോ പ്രവർത്തനമോ നിയമം മൂലമുള്ള അവകാശം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കോടതികളാൽ നിഷേധിക്കപ്പെടും.

II. നിയമനിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പ്രയോഗം:

1. ഭരണഘടനാ അനുസരണം:
ബിൽ​ ഭരണഘടനയുടെ വകുപ്പുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങൾ മാനിക്കുക, കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന അധികാരങ്ങളുടെ വിതരണം എന്നിവയെ മാനിക്കണം.

2. നിയമവിരുദ്ധ അവലോകനം:
ബിൽ​വിരുദ്ധമായി ചോദ്യവുചെയ്താൽ, ന്യായവ്യവസ്ഥ അതിന്റെ ഭരണഘടനാ സുതാര്യത പരിശോധിക്കും. കോടതി ബിൽ​ ഭരണഘടനാ വകുപ്പുകൾ, സിദ്ധാന്തങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നുവോ എന്ന് വിലയിരുത്തും. ബിൽ​ ഭരണഘടനക്ക് വിരുദ്ധമെന്ന് കണ്ടെത്തിയാൽ, അത് ശൂന്യവും അവലോകനാനുമെല്ലാം ആയി പ്രഖ്യാപിക്കും.

3. സുപ്രീം കോടതി വിധികളുടെ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയങ്ങൾ:
ബിൽ​ സുപ്രീം കോടതി നിർണ്ണയിച്ച ബൈൻഡിംഗ് മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയങ്ങളോടും അനുസരണവുമുണ്ടാകണം. ബിൽ​ ഒരു സുപ്രീം കോടതി വിധിയെ വിരുദ്ധമാകുമ്പോൾ, അതു ന്യായവ്യാപക അവലോകനത്തിൽ നിഷേധിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

4. സംഘീയ ഘടന:
ബിൽ​ ഇന്ത്യയുടെ ഫെഡറൽ ഘടനയെ മാനിക്കണം, അതായത് കേന്ദ്ര സർക്കാറിന്റെ നിയമപരിധിയിൽ ഇടപെടരുത്.

III. നിയമവിരുദ്ധ അവലോകനം

നിയമവിരുദ്ധ അവലോകനം ഇന്ത്യൻ നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു അടിസ്ഥാനാകാരമാണ്, അത് നിയമനിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും എക്സിക്യൂട്ടീവ് നടപടികളുടെയും ഭരണഘടനാ സുതാര്യത പരിശോധിക്കാൻ ന്യായവ്യവസ്ഥക്ക് അധികാരം നൽകുന്നു. ഈ സംവിധാനം എല്ലാ നിയമങ്ങളും നടപടികളും ഭരണഘടനക്ക് അനുസരിച്ചിരിക്കണമെന്നും നിയമത്തിന്റെ ആധിപത്യം, വ്യക്തിഗത അവകാശങ്ങളുടെ സംരക്ഷണവും ഉറപ്പാക്കുന്നു.

നിയമവിരുദ്ധ അവലോകനത്തിന്റെ മുഖ്യവശങ്ങൾ:

1. വിസ്തീർണ്ണവും അധികാരവും:
കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന നിയമസഭകൾ പാസാക്കിയ നിയമങ്ങൾ പുനഃപരിശോധിക്കാനും, നിയമവ്യവസ്ഥകളുടെയും എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഉത്തരവുകളുടെയും മറ്റ് സർക്കാർ നടപടികളുടെയും ഭരണഘടനാപരമായ സാധുത സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കാനും സുപ്രീം കോടതിക്കും ഹൈക്കോടതികൾക്കും അധികാരമുണ്ട്.

2. ഭരണഘടനാപരമായ വ്യവസ്ഥകൾ:
ഭരണഘടനയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായ ഏതൊരു നിയമവും അസാധുവാകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ആർട്ടിക്കിൾ 13 ഉൾപ്പെടെ നിരവധി ഭരണഘടനാ വ്യവസ്ഥകളിൽ ജുഡീഷ്യൽ അവലോകനം അന്തർലീനമാണ്. ആർട്ടിക്കിൾ 32, 226 എന്നിവ മൗലികാവകാശങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നതിന് റിട്ട് പുറപ്പെടുവിക്കാൻ സുപ്രീം കോടതിയെയും ഹൈക്കോടതികളെയും അധികാരപ്പെടുത്തുന്നു.

3. “അടിസ്ഥാനാവകാശ സംരക്ഷണം“:
ന്യായവ്യവസ്ഥ അടിസ്ഥാനാവകാശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ നിർണായക പങ്കു വഹിക്കുന്നു. ഒരു സാഹചര്യമേഖലാ നിയമം ഈ അവകാശങ്ങളിൽ ലംഘനം വരുത്തുമെങ്കിൽ, അതിനെ ന്യായപരിശോധനയിലൂടെ അകാലം ചെയ്യാം.

4. അടിസ്ഥാന ഘടനയുടെ സിദ്ധാന്തം:
കേശവാനന്ദ ഭാരതി കേസിൽ (1973) സ്ഥാപിതമായ ഈ സിദ്ധാന്തം ഭരണഘടനയുടെ ചില അടിസ്ഥാന സവിശേഷതകൾ ഭേദഗതികൾ കൊണ്ട് മാറ്റാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

IV. സംസ്ഥാനനിയമങ്ങളിൽ പ്രയോഗം:

1. ഭരണഘടനാ സാധുതയുടെ പരിശോധന:
ബിൽ സുപ്രധാന കോടതി വിധിയോ ഏതെങ്കിലും ഭരണഘടനാ വ്യവസ്ഥയോ വൈരുദ്ധ്യമുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ കോടതിയിൽ വെല്ലുവിളിക്കാം.

2. സുപ്രധാന കോടതി വിധികളുമായി വൈരുദ്ധ്യം:
സുപ്രധാന കോടതി തീരുമാനങ്ങൾ എല്ലാ താഴ്ന്ന കോടതി, നിയമസഭാ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കും ബാധകമാണ്. ബിൽ സുപ്രധാന കോടതി വിധിയുമായി വിരുദ്ധമായെങ്കിൽ, ന്യായവ്യവസ്ഥ അത് പരിശോധിച്ചു, ആവശ്യമെങ്കിൽ അകാലം ചെയ്യാം.

3. ന്യായപ്രക്രിയ:
ബില്ലിനെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഒരു അഭ്യർത്ഥന ലഭിച്ച ശേഷം, സുപ്രധാന കോടതിയുൾപ്പെടെ ഇരുപാർട്ടികളുടെയും വാദങ്ങൾ കേൾക്കുകയും, ബില്ലിന്റെ ഭരണഘടനാ വ്യവസ്ഥകളോടുള്ള അനുസൃതത വിലയിരുത്തുകയും, ബന്ധപ്പെട്ട മുൻവ്യവസ്ഥകൾ പരിശോധിക്കുകയും ചെയ്യും.

4. അന്തർകാല ഇളവ്:
പരിശോധനാ പ്രക്രിയ നടക്കുമ്പോൾ, സുപ്രധാന കോടതി ബില്ലിന്റെ നടപ്പാക്കൽ താൽക്കാലികമായി നിർത്താൻ അന്തർകാല ഉത്തരവുകൾ പുറപ്പെടുവിച്ച്, അന്തിമ വിധി വരുന്നതുവരെ ഉടൻ നിയമപരമായോ പ്രായോഗികമായോ ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതു തടയാം.

5. അന്തിമ വിധി:
സുപ്രധാന കോടതി പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന അന്തിമ വിധി ബില്ലിന്റെ സാധുത നിശ്ചയിക്കും. ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമെന്ന് കണ്ടെത്തിയാൽ, ബിൽ അകാലം ചെയ്യപ്പെടും.

V. മുൻകാല സിദ്ധാന്തം

മുമ്പ് തീരുമാനിച്ച കേസുകൾ പിന്തുടരാൻ കോടതികളെ നിർബന്ധിക്കുന്നതിലൂടെ നിയമത്തിലെ സ്ഥിരതയും പ്രവചനാത്മകതയും മുൻകൂർ സിദ്ധാന്തം ഉറപ്പാക്കുന്നു. സ്‌റ്റെയർ ഡിസിസിസ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ തത്വം, കീഴ്‌ക്കോടതികൾ ഉയർന്ന കോടതികളുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് സുപ്രീം കോടതിയുടെ നിയമപരമായ വിധികൾ പാലിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധിക്കുന്നു.

മുൻകാല സിദ്ധാന്തത്തിൻ്റെ പ്രധാന വശങ്ങൾ:

1. “ബന്ധിത സ്വഭാവം”:
സുപ്രധാന കോടതിയുടെ തീരുമാനങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ താഴ്ന്ന കോടതികളിലേക്കും ബാധകമാണ്.

2. കോടതി ക്രമം:
ഇന്ത്യയിലെ ന്യായവ്യവസ്ഥ ക്രമപരമാണ്, സുപ്രധാന കോടതി മുകളിൽ, പിന്നെ ഹൈ കോടതി, ശേഷം ഉപകോടതികൾ.

3. നിയമം സമഗ്രത:
സമാനമായ കേസുകൾ സമാനമായി തീർപ്പാക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിലൂടെ നിയമപരമായ സ്ഥിരതയും പ്രവചനാത്മകതയും ഈ സിദ്ധാന്തം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

4. ന്യായ ശീലം:
ഇത് ജഡ്ജികളെയുൾപ്പെടെ മുൻ നിർണ്ണയങ്ങളോട് ബഹുമാനപൂർവം ചേർന്നുനിൽക്കാൻ നിർബന്ധിതനാക്കി, ന്യായ ശീലത്തെ വളർത്തുന്നു.

5. സുപ്രധാന കോടതിയുടെ പങ്ക്:
ഇന്ത്യയുടെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കോടതിയായ സുപ്രധാന കോടതിയുടെ തീരുമാനങ്ങൾ അന്തിമ മുൻവ്യവസ്ഥകളാണ്.

VI. നിയമനിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളിലെ പ്രയോഗം:

1. സുപ്രീം കോടതി വിധിന്യായങ്ങളുമായുള്ള പൊരുത്തം:
ഒരു സംസ്ഥാന നിയമസഭ പാസാക്കുന്ന ഏതൊരു ബില്ലും നിലവിലുള്ള സുപ്രീം കോടതി വിധിന്യായങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നതായിരിക്കണം. ഒരു ബില്ല് സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഒരു തീരുമാനത്തിന് വിരുദ്ധമാണെങ്കിൽ, നീതിന്യായ പരിശോധനയിലൂടെ അത് റദ്ദാക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

2. ജുഡീഷ്യൽ പരിശോധന:
സുപ്രീം കോടതി വിധിന്യായത്തിന് വിരുദ്ധമായ ഒരു ബില്ല് പാസാക്കിയാൽ, അത് കോടതിയിൽ ചോദ്യം ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

3. വിരുദ്ധമായ നിയമനിർമ്മാണം റദ്ദാക്കൽ:
തങ്ങളുടെ വിധിന്യായങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമായ ഏതൊരു സംസ്ഥാന നിയമനിർമ്മാണവും റദ്ദാക്കാൻ സുപ്രീം കോടതിക്ക് അധികാരമുണ്ട്.

4. നിയമനിർമ്മാണ പരിധികൾ:
സുപ്രീം കോടതിയുടെ മുൻഗാമിയായ വിധിന്യായങ്ങൾ പാലിക്കണമെന്ന നിബന്ധനയാൽ സംസ്ഥാന നിയമസഭകളുടെ നിയമനിർമ്മാണ അധികാരങ്ങൾ പരിമിതമാണ്.

VII. തർക്ക പരിഹാര സംവിധാനങ്ങൾ

1. “തൽക്ഷണ നിയമപരമായ വെല്ലുവിളി”:
കേരള നിയമസഭ ഇത്തരമൊരു ബില്ല് പാസാക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് ഉടൻ തന്നെ കോടതിയിൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാൻ വലിയ സാധ്യതയുണ്ട്.

2. ബില്ല് നിർത്തിവെക്കൽ:
നീതിന്യായ പരിശോധന നിലനിൽക്കെ, ബിൽ നടപ്പിലാക്കുന്നത് തടയുന്നതിനായി സുപ്രീം കോടതി ഒരു ഇടക്കാല ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചേക്കാം.

3. അന്തിമ വിധി:
ഇരുപക്ഷത്തിന്റെയും വാദങ്ങൾ കേട്ടതിനുശേഷം സുപ്രീം കോടതി അന്തിമ വിധി പുറപ്പെടുവിക്കും. ബിൽ ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമാണെന്ന് കോടതി കണ്ടെത്തിയാൽ അത് റദ്ദാക്കും.

VIII. ഫെഡറൽ ഘടനയും നിയമനിർമ്മാണാധികാരവും

1. അധികാരങ്ങളുടെ വ്യക്തമായ വിഭജനം:
കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾ തമ്മിൽ അധികാരങ്ങൾ വ്യക്തമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഫെഡറൽ ഘടനയാണ് ഇന്ത്യയിലുള്ളത്.

2. രാഷ്ട്രപതിയുടെ അനുമതി:
ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ, കേന്ദ്ര നിയമങ്ങളുമായോ സുപ്രീം കോടതി വിധികൾക്കൊപ്പമോ വൈരുദ്ധ്യമുണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള സംസ്ഥാന ബില്ലുകൾ രാഷ്ട്രപതിയുടെ പരിഗണനയ്ക്കായി മാറ്റിവെച്ചേക്കാം.

IX. ആർട്ടിക്കിൾ 131: അന്തർസംസ്ഥാന-കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന തർക്കങ്ങൾ തീർപ്പാക്കൽ

ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയിലെ ആർട്ടിക്കിൾ 131, സംസ്ഥാനങ്ങൾ തമ്മിലോ സംസ്ഥാനങ്ങളും കേന്ദ്ര സർക്കാരും തമ്മിലോ ഉള്ള തർക്കങ്ങളിൽ സുപ്രീം കോടതിക്ക് പ്രാഥമിക അധികാരപരിധി നൽകുന്നു.

ആർട്ടിക്കിൾ 131-ലെ പ്രധാന വ്യവസ്ഥകൾ:

1. അധികാരപരിധി:
ഭാരത സർക്കാരും ഒന്നോ അതിലധികമോ സംസ്ഥാനങ്ങളും തമ്മിലോ, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ അതിലധികമോ സംസ്ഥാനങ്ങൾ തമ്മിലോ ഉള്ള തർക്കങ്ങളിൽ സുപ്രീം കോടതിക്ക് ആർട്ടിക്കിൾ 131 പ്രാഥമിക അധികാരപരിധി നൽകുന്നു.

2. വ്യാപ്തി:
തർക്കങ്ങൾ ഒരു നിയമപരമായ അവകാശത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പോ അല്ലെങ്കിൽ അതിന്റെ വ്യാപ്തിയോ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന നിയമപരമായോ വസ്തുതാപരമായോ ഉള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരിക്കണം.

X. നിയമനിർമ്മാണ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളിലെ പ്രയോഗം:

1. “കേസ് ഫയൽ ചെയ്യൽ”:
ബില്ലിന്റെ ഭരണഘടനാപരമായ സാധുതയെയോ നിയമനിർമ്മാണാധികാരത്തെയോ ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് കേന്ദ്ര സർക്കാരിനോ മറ്റൊരു സംസ്ഥാനത്തിനോ നേരിട്ട് സുപ്രീം കോടതിയിൽ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യാവുന്നതാണ്.

2. ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള കാരണങ്ങൾ:
ഭരണഘടനാ ലംഘനം, കേന്ദ്ര നിയമനിർമ്മാണ അധികാരങ്ങളിലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റം, അല്ലെങ്കിൽ നിലവിലുള്ള സുപ്രീം കോടതി വിധികൾക്കൊപ്പമുള്ള വൈരുദ്ധ്യം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ചോദ്യം ചെയ്യൽ നടക്കാവുന്നതാണ്.

3. സുപ്രീം കോടതി നടപടികൾ:
ഇരുപക്ഷത്തിന്റെയും നിയമപരമായ വാദങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് സുപ്രീം കോടതി കേസ് പരിശോധിക്കും.

4. ഇടക്കാല നടപടികൾ:
തർക്കവിഷയമായ ബിൽ നടപ്പിലാക്കുന്നത് തടയുന്നത് പോലുള്ള ഇടക്കാല ഉത്തരവുകൾ സുപ്രീം കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ചേക്കാം.

5. അന്തിമ വിധി:
ബിൽ ഭരണഘടനാപരമാണോ എന്ന് സുപ്രീം കോടതിയുടെ അന്തിമ വിധി തീരുമാനിക്കും.

ഉപസംഹാരം

സുപ്രീം കോടതി വിധിക്ക് വിരുദ്ധമായ ഒരു ബിൽ കേരള നിയമസഭ പാസാക്കിയാൽ, അത് നീതിന്യായ പരിശോധനയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കും. സുപ്രീം കോടതി അതിന്റെ ഭരണഘടനാപരമായ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച്, ബിൽ ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമാണെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ മുൻപത്തെ വിധിക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്നോ കണ്ടെത്തിയാൽ അത് റദ്ദാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഇത് നീതിന്യായ പരമാധികാരത്തിന്റെ തത്വം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും എല്ലാ നിയമനിർമ്മാണ നടപടികളും ഭരണഘടനാ ചട്ടക്കൂടിന് അനുസൃതമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

FROM THE ORTHODOX TV ARCHIVE

Love God & Love Life.

Original publication

PASS IT ON

Share this reflection.

Email