LISTEN · കേൾക്കാം
ഈ ലേഖനം കേൾക്കാം
ഈ ലേഖനത്തിന്റെ മലയാളം ഓഡിയോ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല.
വിശുദ്ധ മൂറോൻകൊണ്ട് കൂദാശ ചെയ്ത ത്രോണോസ് പൊളിക്കാൻ ആരാണ് അധികാരം നൽകിയത്?
പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ നാമത്തിലുള്ള ചുറ്റികയടി ഏത് തക്സായിലാണ്?
റവ. ഫാ. ജോൺസൺ പുഞ്ചക്കോണം
ഒരു ദേവാലയം പൊളിക്കുന്നത് നിർമ്മാണപരമായ തീരുമാനമായിരിക്കാം. എന്നാൽ വിശുദ്ധ മൂറോൻകൊണ്ട് കൂദാശ ചെയ്ത ത്രോണോസ് പൊളിക്കുന്നത് സഭയുടെ വിശ്വാസത്തെയും ആരാധനാക്രമത്തെയും വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യത്തെയും സ്പർശിക്കുന്ന ഗൗരവമേറിയ വിഷയമാണ്.
വിശുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചതിനെ നാം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു?
“നീ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം വിശുദ്ധഭൂമിയാകയാൽ നിന്റെ കാലിൽനിന്നു ചെരിപ്പ് അഴിച്ചുകളക.” (പുറപ്പാട് 3:5)
മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയുടെ ആരാധനാജീവിതത്തിൽ ദേവാലയവും വിശുദ്ധ ത്രോണോസും കേവലം കല്ലും സിമന്റുംകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഭൗതിക ഘടനകളല്ല. അവ സഭയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രാർത്ഥനയുടെയും പരിശുദ്ധ കുർബാനയുടെയും ആത്മീയ ജീവിതത്തിന്റെയും കേന്ദ്രങ്ങളാണ്.
ഒരു ദേവാലയം കൂദാശ ചെയ്യുമ്പോൾ മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥനകളും വിശുദ്ധ മൂറോൻകൊണ്ടുള്ള അഭിഷേകവും നടത്തപ്പെടുന്നു. ദൈവാരാധനയ്ക്കായി വേർതിരിക്കപ്പെടുന്ന ആ സ്ഥലം വിശ്വാസികളുടെ ജീവിതത്തിൽ വിശുദ്ധമായ സ്ഥാനമാകുന്നു.
വിശുദ്ധ ത്രോണോസാകട്ടെ, പരിശുദ്ധ കുർബാന അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അതിവിശുദ്ധ സ്ഥാനമാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്ഷാകരമായ ബലിയെയും സ്വർഗീയ സിംഹാസനത്തെയും അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ആ ത്രോണോസിനെ സഭ അതീവ ആദരവോടെയാണ് സമീപിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ അതേ വിശുദ്ധ ത്രോണോസ് പൊളിക്കേണ്ട സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ എന്താണ് സഭയുടെ നിലപാട്?
പ്രത്യേകിച്ച്, ഒരു വൈദികൻ ചുറ്റികയെടുത്ത് “പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ” എന്നു ചൊല്ലി ത്രോണോസിൽ അടിക്കുന്നതായി പറയപ്പെടുമ്പോൾ, അതിന്റെ ആരാധനാക്രമപരമായ ആധികാരികതയെക്കുറിച്ച് ഗൗരവമായ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു.
വിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചതുകൊണ്ടുമാത്രം ഒരു പ്രവൃത്തി സഭയുടെ അംഗീകൃത ആരാധനാക്രമമായി മാറുമോ?
ഈ ചോദ്യം വ്യക്തിപരമായ വിമർശനമല്ല. സഭയുടെ വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യത്തോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന ചോദ്യമാണ്.
കൂദാശ ചെയ്യുമ്പോൾ വിശുദ്ധം; പൊളിക്കുമ്പോൾ വെറും കല്ലോ?
വിശുദ്ധ ത്രോണോസ് കൂദാശ ചെയ്യുമ്പോൾ സഭ അതിന്റെ ആത്മീയ പ്രാധാന്യം പ്രാർത്ഥനകളിലൂടെയും പ്രതീകങ്ങളിലൂടെയും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ മൂറോൻകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ത്രോണോസ് പരിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ ആഘോഷത്തിനായി സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. വിശ്വാസികൾ അതിനെ ആദരവോടെ സമീപിക്കുന്നു. വൈദികർ അതീവ ഭക്തിയോടെ അതിനരികിൽ ശുശ്രൂഷ നിർവഹിക്കുന്നു.
അങ്ങനെയുള്ള ത്രോണോസ് പിന്നീട് പൊളിക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ വിശുദ്ധിയോടുള്ള നമ്മുടെ സമീപനം എന്തായിരിക്കണം?
ദേവാലയങ്ങൾ പഴകാം. കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് ബലക്ഷയം സംഭവിക്കാം. വിശ്വാസികളുടെ വർധിച്ചുവരുന്ന ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പുതിയ ദേവാലയങ്ങൾ നിർമ്മിക്കേണ്ടിവരാം. അതിനാൽ പഴയ ദേവാലയം പൊളിക്കുന്നതോ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നതോ സ്വതവേ വിശ്വാസവിരുദ്ധമായ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് പറയാനാവില്ല.
എന്നാൽ ദേവാലയത്തിന്റെ ഭൗതിക ഘടന പൊളിക്കുന്നതും വിശുദ്ധ മൂറോൻകൊണ്ട് കൂദാശ ചെയ്ത ത്രോണോസ് അഴിച്ചുമാറ്റുന്നതും ഒരേ വിഷയമല്ല.
ഇവിടെ ഒരു അടിസ്ഥാന ദൈവശാസ്ത്രതത്ത്വം ഓർമ്മിക്കേണ്ടതുണ്ട്:
വിശുദ്ധീകരിച്ച വസ്തുവിന്റെ ഭൗതികരൂപം മാറ്റേണ്ടിവന്നാലും അതിനോടുള്ള സഭയുടെ വിശുദ്ധബോധം ഇല്ലാതാകുന്നില്ല.
കൂദാശ ചെയ്യുമ്പോൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ആദരവും ഭക്തിയും അഴിച്ചുമാറ്റുമ്പോഴും നിലനിൽക്കേണ്ടതല്ലേ?
പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ചുറ്റികയടി: ഏത് ആരാധനാക്രമം?
ഇതാണ് ഈ വിഷയത്തിലെ ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യം.
ഒരു വൈദികൻ വിശുദ്ധ ത്രോണോസിൽ ചുറ്റികകൊണ്ട് അടിക്കുമ്പോൾ ആദ്യത്തെ അടി പിതാവിന്റെ നാമത്തിലും രണ്ടാമത്തെ അടി പുത്രന്റെ നാമത്തിലും മൂന്നാമത്തെ അടി പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നാമത്തിലും നടത്തണമെന്ന് മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ഏതെങ്കിലും അംഗീകൃത തക്സാ നിർദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ ഔദ്യോഗിക രേഖ എവിടെയാണ്?
ആരാണ് ആ ശുശ്രൂഷാക്രമം അംഗീകരിച്ചത്?
ഏത് ആരാധനാക്രമഗ്രന്ഥത്തിലാണ് അത് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്?
ഇത്തരം ചുറ്റികയടി നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒരു ഔദ്യോഗിക ശുശ്രൂഷാക്രമം ഇതുവരെ പ്രാമാണിക രേഖയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇത് സഭയുടെ അംഗീകൃത പാരമ്പര്യമാണെന്ന് തെളിവില്ലാതെ അവകാശപ്പെടാനാവില്ല. അതുപോലെ, എല്ലാ ചരിത്രരേഖകളും പരിശോധിക്കാതെ അത്തരമൊരു ക്രമം ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നതും ശരിയല്ല.
ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ആരാധനാക്രമം ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം രൂപപ്പെടുത്താവുന്ന ഒന്നല്ല. നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ കൈമാറപ്പെട്ട വിശ്വാസവും പ്രാർത്ഥനയും ദൈവശാസ്ത്രവും സഭാധികാരവും അതിന്റെ അടിത്തറയാണ്.
ദൈവത്തിന്റെ നാമം ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒരു പ്രവൃത്തിക്ക് ആത്മീയ ഉത്തരവാദിത്തം നൽകുന്നു; ആ പ്രവൃത്തിയുടെ ആധികാരികത തെളിയിക്കുന്നില്ല.
പള്ളി കമ്മിറ്റിയുടെ തീരുമാനവും സഭയുടെ ആരാധനാക്രമവും
ഒരു ദേവാലയം പുനർനിർമ്മിക്കാൻ പള്ളി പൊതുയോഗമോ ഭരണസമിതിയോ തീരുമാനിച്ചേക്കാം. ഭദ്രാസനാധികാരികളുടെ ഭരണപരമായ അനുമതിയും ലഭിച്ചേക്കാം.
എന്നാൽ ഭരണപരമായ അനുമതിയും ആരാധനാക്രമപരമായ അധികാരവും തമ്മിൽ വ്യക്തമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
ഒരു കെട്ടിടം പൊളിക്കുന്നതിന് സാങ്കേതികവും നിയമപരവുമായ അനുമതികൾ ആവശ്യമായതുപോലെ, കൂദാശ ചെയ്യപ്പെട്ട വിശുദ്ധ വസ്തുക്കൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ സഭയുടെ നിർദ്ദേശങ്ങളും പാലിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.
മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ എപ്പിസ്കോപ്പൽ പാരമ്പര്യത്തിൽ വൈദികന്റെ ശുശ്രൂഷ ഭദ്രാസന മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ ആത്മീയ മേൽനോട്ടത്തിലാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഒരു വൈദികൻ വിശുദ്ധ ത്രോണോസ് അഴിച്ചുമാറ്റുകയോ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രത്യേക ചടങ്ങ് നിർവഹിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ആ പ്രവൃത്തിക്ക് നൽകിയിരുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങളും അധികാരവും വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
അനുമതി നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ പരിധി എന്തായിരുന്നു? പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥനാക്രമം നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നോ? വിശുദ്ധ ത്രോണോസിലെ താബ്ലീത്തോയും മറ്റു വിശുദ്ധ വസ്തുക്കളും എങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കണമെന്ന നിർദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നോ?
ഇവയെല്ലാം പ്രസക്തമായ ചോദ്യങ്ങളാണ്.
ഏത് സെമിനാരിയിലാണ് ഈ ശുശ്രൂഷ പഠിപ്പിക്കുന്നത്?
“ഇതൊക്കെ ഏത് സെമിനാരിയിലാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്?” എന്ന ചോദ്യം കേൾക്കുമ്പോൾ ചിലർക്ക് അത് പരിഹാസമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ അതിന്റെ പിന്നിലുള്ള ആശങ്ക ഗൗരവമുള്ളതാണ്.
വൈദികപരിശീലനം കേവലം പ്രാർത്ഥനകൾ മനഃപാഠമാക്കാനുള്ള വിദ്യാഭ്യാസമല്ല. സഭയുടെ വിശ്വാസവും ആരാധനാക്രമവും കാനോനിക പാരമ്പര്യവും ദൈവശാസ്ത്രവും മനസ്സിലാക്കി ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെ ശുശ്രൂഷ നിർവഹിക്കാനുള്ള രൂപീകരണമാണ്.
ഒരു വൈദികൻ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും സഭയുടെ അംഗീകൃത പാരമ്പര്യമായി കണക്കാക്കാനാവില്ല.
അതുകൊണ്ട് ചോദ്യം വൈദികൻ എവിടെ പഠിച്ചു എന്നതിലുപരി, അദ്ദേഹം നിർവഹിച്ച പ്രവൃത്തി ഏത് അംഗീകൃത ആരാധനാക്രമത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് എന്നതായിരിക്കണം.
സഭയുടെ വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യം സംരക്ഷിക്കേണ്ടവർ അതിന്റെ പേരിൽ പുതിയ ആചാരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാതിരിക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കണം.
വിശുദ്ധ കർമ്മമോ മതപരമായ പ്രകടനമോ?
ഓർത്തഡോക്സ് ആരാധനയിലെ ഓരോ പ്രതീകത്തിനും ആഴത്തിലുള്ള ആത്മീയ അർത്ഥമുണ്ട്.
ധൂപം കാട്ടുന്നതും കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുന്നതും വിശുദ്ധ മൂറോൻകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നതും പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലുന്നതും എല്ലാം സഭയുടെ വിശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
അതുകൊണ്ട് വിശുദ്ധ ത്രോണോസിൽ ചുറ്റികകൊണ്ട് അടിക്കുന്നതിനെ ഒരു ആരാധനാക്രമമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ അർത്ഥം വ്യക്തമാക്കേണ്ടതാണ്.
ചുറ്റികയടിക്ക് പ്രത്യേക പ്രതീകാത്മക അർത്ഥമുണ്ടോ? അത് സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക ആരാധനാക്രമത്തിന്റെ ഭാഗമാണോ? അതോ നിർമ്മാണപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നടത്തിയ പ്രാർത്ഥനയോടൊപ്പം സംഭവിച്ച ഒരു പ്രവൃത്തിയാണോ?
ഇവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പ്രധാനമാണ്.
വിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ നാമം ഉപയോഗിച്ച് ഏതു പ്രവൃത്തിക്കും ആരാധനാക്രമത്തിന്റെ രൂപം നൽകാമെന്ന ധാരണ അപകടകരമാണ്.
കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു പറയുന്നു:
“കർത്താവേ, കർത്താവേ എന്നു എന്നോടു പറയുന്ന ഏവനുമല്ല, സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവനത്രേ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിൽ കടക്കുന്നത്.” (മത്തായി 7:21)
ഈ വാക്യം ദേവാലയങ്ങൾ പൊളിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നേരിട്ടുള്ള നിയമമല്ല. എന്നാൽ വിശുദ്ധവാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കുന്നതും ദൈവഹിതത്തോടുള്ള അനുസരണവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം നമ്മെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.
സഭയുടെ ആരാധനാക്രമം വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ്; അത് വ്യക്തിപരമായ നാടകീയതയുടെ വേദിയാകരുത്.
സഭയുടെ വിശ്വാസികൾക്ക് ചോദിക്കാൻ അവകാശമുണ്ട്
ഒരു വൈദികന്റെ പ്രവൃത്തിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് വൈദികപദവിയെ അപമാനിക്കുന്നതല്ല. അതുപോലെ സഭയുടെ ആരാധനാപാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തത ആവശ്യപ്പെടുന്നത് സഭാവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനവുമല്ല.
വിശ്വാസികൾക്ക് തങ്ങളുടെ ദേവാലയത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയെയും ആരാധനാക്രമത്തെയും സംബന്ധിച്ച കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുള്ള ന്യായമായ താൽപര്യമുണ്ട്.
വിശുദ്ധ ത്രോണോസ് പൊളിക്കുന്നതിന് അംഗീകൃത ശുശ്രൂഷാക്രമമുണ്ടെങ്കിൽ അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടട്ടെ.
പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ ഭദ്രാസന മെത്രാപ്പോലീത്ത നൽകിയ നിർദ്ദേശമാണെങ്കിൽ അതിന്റെ സ്വഭാവം വ്യക്തമാക്കപ്പെടട്ടെ.
പ്രാദേശിക ആചാരമാണെങ്കിൽ അതിനെ ഔദ്യോഗിക സഭാപാരമ്പര്യത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചു കാണിക്കട്ടെ.
അംഗീകാരമില്ലാത്ത ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് നടന്നതെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് ഉചിതമായ സഭാപരമായ പരിശോധന നടക്കട്ടെ.
എന്നാൽ തെളിവില്ലാതെ വൈദികനെ കുറ്റക്കാരനായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതും തെളിവില്ലാതെ പ്രവൃത്തിയെ വിശുദ്ധ ശുശ്രൂഷയായി ന്യായീകരിക്കുന്നതും ഒരുപോലെ ഒഴിവാക്കണം.
സഭയുടെ പാരമ്പര്യം സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടത് ചോദ്യങ്ങളെ ഭയന്നുകൊണ്ടല്ല; സത്യത്തെ ആദരിച്ചുകൊണ്ടാണ്.
ചുറ്റികകൊണ്ട് തകർക്കാൻ കഴിയും; വിശുദ്ധി സംരക്ഷിക്കാൻ വിവേകം വേണം
ഒരു കല്ല് തകർക്കാൻ വലിയ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞാനം ആവശ്യമില്ല. ഒരു കെട്ടിടം പൊളിക്കാൻ നിർമ്മാണോപകരണങ്ങൾ മതിയാകും.
എന്നാൽ വിശുദ്ധ മൂറോൻകൊണ്ട് കൂദാശ ചെയ്ത ത്രോണോസ് എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നറിയാൻ സഭയുടെ വിശ്വാസവും ആരാധനാപാരമ്പര്യവും ആത്മീയ ഉത്തരവാദിത്തവും മനസ്സിലാക്കണം.
ദേവാലയം പുനർനിർമ്മിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമായിരിക്കാം. പഴയ ത്രോണോസ് മാറ്റേണ്ട സാഹചര്യവും ഉണ്ടാകാം. എന്നാൽ ആ നടപടികൾ സഭയുടെ വിശുദ്ധബോധത്തോടും അധികാരക്രമത്തോടും പൊരുത്തപ്പെടണം.
ഇവിടെ വിമർശിക്കപ്പെടേണ്ടത് പുനർനിർമ്മാണമല്ല; പുനർനിർമ്മാണത്തിന്റെ പേരിൽ അംഗീകാരമില്ലാത്ത ആരാധനാക്രമങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയാണ്.
വിശുദ്ധ ത്രോണോസിന്റെ മഹത്വം അതിന്റെ കല്ലിന്റെ വിലയിലല്ല. അതിന്മേൽ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന പരിശുദ്ധ കുർബാനയോടും സഭയുടെ വിശ്വാസത്തോടുമുള്ള ബന്ധത്തിലാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഒരു ത്രോണോസ് അഴിച്ചുമാറ്റുമ്പോഴും ആ വിശുദ്ധബോധം നഷ്ടപ്പെടരുത്.
അവസാനമായി ഒരു ചോദ്യം
വിശുദ്ധ മൂറോൻകൊണ്ട് കൂദാശ ചെയ്ത ത്രോണോസിൽ ചുറ്റികകൊണ്ട് അടിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, സഭയ്ക്ക് അതിന്റെ ആരാധനാക്രമപരമായ അടിസ്ഥാനവും അധികാരവും വ്യക്തമാക്കാൻ കഴിയണം.
ആ പ്രവൃത്തി അംഗീകൃതമാണെങ്കിൽ അതിന്റെ തക്സാ കാണിക്കണം.
പ്രത്യേക അനുമതിയോടെയാണ് നടന്നതെങ്കിൽ അതിന്റെ സ്വഭാവം വിശദീകരിക്കണം.
അത് തെറ്റായ രീതിയാണെങ്കിൽ തിരുത്താനുള്ള ആത്മീയ ധൈര്യം കാണിക്കണം.
കാരണം, ഒരു ദേവാലയത്തിന്റെ കല്ലുകൾ പൊളിച്ചുമാറ്റാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും. എന്നാൽ സഭയുടെ വിശുദ്ധ പാരമ്പര്യത്തോടുള്ള വിശ്വാസികളുടെ ആദരവ് തകർക്കാതിരിക്കാൻ അതിലേറെ ശ്രദ്ധ ആവശ്യമാണ്.
അതിനാൽ ചോദ്യം വീണ്ടും ഉയരുന്നു:
“പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ” എന്നു ചൊല്ലി വിശുദ്ധ ത്രോണോസിൽ ചുറ്റികകൊണ്ട് അടിക്കണമെന്ന് മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ഏത് അംഗീകൃത തക്സായിലാണ് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്?
ഇതിന് രേഖാമൂലമുള്ള മറുപടിയാണ് വേണ്ടത്; വ്യക്തിപരമായ പരിഹാസമോ അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ന്യായീകരണമോ അല്ല.
വിശുദ്ധ ത്രോണോസിൽ ചുറ്റിക വീഴുന്നതിനു മുമ്പ് സഭയുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കപ്പെടട്ടെ.
FROM THE ORTHODOX TV ARCHIVE
Love God & Love Life.
PASS IT ON
Share this reflection.