Rooted in tradition. Connected in faith.Englishമലയാളം
Bible StudyTheology

യേശുക്രിസ്തു ദൈവമാണെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് പിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചത്? — സമഗ്ര ഓർത്തഡോക്സ് വേദപഠനം

LISTEN · കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനം കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ മലയാളം ഓഡിയോ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല.

വിശ്വാസിയുടെ 100 സംശയങ്ങൾ — ചോദ്യം 3

റവ. ഫാ. ജോൺസൺ പുഞ്ചക്കോണം

1. ആമുഖം: ദൈവമായ യേശു എന്തിന് പ്രാർത്ഥിച്ചു?

മർക്കോസ് 1:35-ൽ യേശു ഏകാന്തതയിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ലൂക്കോസ് 6:12-ൽ രാത്രി മുഴുവൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ 17-ൽ പിതാവിനോടു സംസാരിക്കുന്നു. മത്തായി 26:39-ൽ ‘എന്റെ ഇഷ്ടംപോലെയല്ല, അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടംപോലെ’ എന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ദൈവമായ ക്രിസ്തു എന്തിന് പ്രാർത്ഥിച്ചു? മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസത്തിന്റെ മർമ്മം ഇതാണ്: പിതാവിൽനിന്ന് വ്യക്തിത്വത്തിൽ വ്യത്യസ്തനായ നിത്യപുത്രൻ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യസ്വഭാവം സ്വീകരിച്ചു. അവിടുത്തെ പ്രാർത്ഥന പിതാവുമായുള്ള നിത്യബന്ധവും മനുഷ്യനെന്ന നിലയിലെ യഥാർത്ഥ അനുസരണവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അവിടുന്ന് ദൈവികത നഷ്ടപ്പെടുത്തിയില്ല; ദൈവവചനത്തോടൊപ്പം മറ്റൊരു സ്വതന്ത്ര മനുഷ്യവ്യക്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

2. പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം: വ്യത്യസ്ത വ്യക്തികൾ, ഏക ദൈവത്വം

പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും മൂന്ന് ദൈവങ്ങളല്ല; ഒരേ വ്യക്തിയുടെ മൂന്ന് വേഷങ്ങളുമല്ല. പിതാവ് പുത്രനല്ല; പുത്രൻ പിതാവല്ല; എങ്കിലും ദൈവികസത്ത ഒന്നാണ്. യോഹന്നാൻ 1:1-ന്റെ ഗ്രീക്ക്: Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. ‘ആദിയിൽ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു; വചനം ദൈവത്തോടുകൂടെ ആയിരുന്നു; വചനം ദൈവമായിരുന്നു.’ ‘പ്രോസ് ടോൻ തിയോൻ’ എന്ന പ്രയോഗം ബന്ധത്തെയും വ്യത്യാസത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ‘തിയോസ് ഏൻ ഹോ ലോഗോസ്’ വചനത്തിന്റെ ദൈവികത പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ 17:5-ൽ ലോകസൃഷ്ടിക്കുമുമ്പ് പിതാവിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മഹത്വത്തെ പുത്രൻ പരാമർശിക്കുന്നു. അതിനാൽ പിതാവിനോടുള്ള പ്രാർത്ഥന ഒരു അഭിനയമല്ല.

3. മനുഷ്യാവതാരം: വചനം ജഡമായി

യോഹന്നാൻ 1:14 ‘വചനം ജഡമായി’ എന്നു പറയുന്നു. ദൈവപുത്രൻ മനുഷ്യനായി തോന്നുക മാത്രമല്ല ചെയ്തത്; ശരീരവും യുക്തിയുള്ള മനുഷ്യാത്മാവും മനസ്സും മനുഷ്യാനുഭവങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്ന പൂർണ്ണ മനുഷ്യസ്വഭാവം സ്വീകരിച്ചു. വിശപ്പ്, ദാഹം, ക്ഷീണം, ദുഃഖം, കഷ്ടത, മരണം എന്നിവ യഥാർത്ഥമായി അനുഭവിച്ചു; എങ്കിലും പാപരഹിതനായിരുന്നു (എബ്രായർ 4:15). ഫിലിപ്പിയർ 2:6–8-ൽ μορφῇ θεοῦ (മോർഫേ തിയൂ: ദൈവരൂപം), ἑαυτὸν ἐκένωσεν (ഹെയൗട്ടോൻ എകെനോസെൻ: തന്നെത്താൻ ശൂന്യനാക്കി), μορφὴν δούλου λαβών (മോർഫേൻ ദൂലൂ ലബോൻ: ദാസരൂപം സ്വീകരിച്ചു) എന്നീ വാക്കുകളുണ്ട്. ‘കെനോസിസ്’ ദൈവികസ്വഭാവം ഉപേക്ഷിച്ചതല്ല; ദാസരൂപം സ്വീകരിച്ച വിനയമാണ്. അതിനാൽ യേശുവിന്റെ പ്രാർത്ഥന യഥാർത്ഥ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

4. പൗരസ്ത്യ ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്തുശാസ്ത്രം: ദൈവവചനത്തിന്റെ ഏക മനുഷ്യാവതാരസ്വഭാവം

വിശുദ്ധ അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ കൂറിലോസ് ഉപയോഗിച്ച പ്രസിദ്ധമായ പ്രയോഗം μία φύσις τοῦ θεοῦ λόγου σεσαρκωμένη (മിയ ഫിസിസ് തൂ തിയൂ ലോഗൂ സെസാർക്കോമെനേ) — ‘മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്ത ദൈവവചനത്തിന്റെ ഏക സ്വഭാവം’ — എന്നാണ്. മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സഭ ഉൾപ്പെടുന്ന ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യത്തിൽ ഇതിനെ ‘മിയാഫിസൈറ്റ്’ ക്രിസ്തുശാസ്ത്രം എന്നു വിളിക്കുന്നു. ദൈവികതയും മനുഷ്യത്വവും കലർന്നുപോയി മൂന്നാമൊരു വസ്തുവായി എന്നല്ല ഇതിന്റെ അർത്ഥം. മനുഷ്യസ്വഭാവം ദൈവികതയിൽ ലയിച്ചുപോയി എന്നും അല്ല. സമ്പൂർണ്ണ ദൈവികതയും സമ്പൂർണ്ണ മനുഷ്യത്വവും കുഴപ്പമില്ലാതെയും വേർപാടില്ലാതെയും ഏക മനുഷ്യാവതാര ക്രിസ്തുവിൽ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഗെത്സെമനയിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചവനും മരിച്ചവനും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവനും ഒരേ ദൈവവചനമാണ്. 1990-ലെ ഈസ്റ്റേൺ ഓർത്തഡോക്സ്–ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് സംയുക്ത ക്രിസ്തുശാസ്ത്രപ്രസ്താവന ഈ വിഷയത്തിലെ പ്രധാന ഏകാഭിപ്രായങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; അതുകൊണ്ട് മാത്രം സഭകൾ തമ്മിലുള്ള പൂർണ്ണ കൂട്ടായ്മ സ്ഥാപിതമായിട്ടില്ല.

5. വിശുദ്ധ കൂറിലോസ്: പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് ഒരേ മനുഷ്യാവതാരപുത്രൻ

വിശുദ്ധ കൂറിലോസിന്റെ നെസ്തോറിയോസിനുള്ള മൂന്നാം കത്തും അനുബന്ധ പന്ത്രണ്ട് അനാഥേമകളും നിർണ്ണായക രേഖകളാണ്. രണ്ടാം അനാഥേമം ദൈവവചനവും ജഡവും തമ്മിലുള്ള യഥാർത്ഥ വ്യക്തിപരമായ ഐക്യം ഉറപ്പിക്കുന്നു. നാലാമത്തേത് തിരുവെഴുത്തിലെ ദൈവികവും മാനുഷികവുമായ പ്രസ്താവനകളെ രണ്ടു വേറിട്ട വ്യക്തികൾക്കായി വിഭജിക്കുന്നതിനെ എതിർക്കുന്നു. പത്താമത്തേത് മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്ത വചനം തന്നെയാണ് നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതൻ എന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നു. പന്ത്രണ്ടാമത്തേത് വചനം ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചുവെന്ന് ഏറ്റുപറയുന്നു; ദൈവികസത്ത സ്വഭാവത്തിൽ മരണമുള്ളതായി മാറിയെന്നല്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രാർത്ഥനയും വേദനയും ഒരേ വ്യക്തിയുടേതാണ്. എഫേസോസ് സൂനഹദോസുമായി (431) ബന്ധപ്പെട്ട രേഖകളുടെ ഔദ്യോഗിക നടപടിക്രമവും പിൽക്കാല സ്വീകരണവും ചരിത്രപരമായി വേർതിരിച്ചറിയണം; എല്ലാ അനാഥേമങ്ങളും സ്വതന്ത്ര കാനോനുകളായി പ്രത്യേകം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു എന്നു ലളിതമായി പറയരുത്.

6. ഗെത്സെമന: ‘എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം’

ലൂക്കോസ് 22:42-ലെ ഗ്രീക്ക്: Πάτερ, εἰ βούλει, παρένεγκε τοῦτο τὸ ποτήριον ἀπ’ ἐμοῦ· πλὴν μὴ τὸ θέλημά μου ἀλλὰ τὸ σὸν γινέσθω. ‘പിതാവേ, അങ്ങേക്കു ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽനിന്നു നീക്കണമേ; എങ്കിലും എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം നിറവേറട്ടെ.’ Πάτερ (പാതേർ) ‘പിതാവേ’; ποτήριον (പൊതേരിയോൻ) ‘പാനപാത്രം’, വരാനിരിക്കുന്ന കഷ്ടതയുടെയും മരണത്തിന്റെയും പ്രതീകം; θέλημα (തെലേമ) ‘ഇഷ്ടം/ഇച്ഛ’; γινέσθω (ഗിനെസ്ഥോ) ‘നിറവേറട്ടെ’. യെശയ്യാവ് 51:17, യിരെമ്യാവ് 25:15 എന്നിവയിലെ പാനപാത്രചിത്രം ഓർക്കാം. മത്തായി 26:38, മർക്കോസ് 14:33 എന്നിവ യേശുവിന്റെ യഥാർത്ഥ ദുഃഖം കാണിക്കുന്നു. ഇത് രണ്ട് ദൈവങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഭിന്നാഭിപ്രായമല്ല. ഏക മനുഷ്യാവതാരപുത്രൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യാനുഭവത്തിൽ പിതാവിന്റെ രക്ഷാകരചിത്തത്തിനു വിധേയനാകുന്നു. മനുഷ്യഇച്ഛയുടെയും പ്രവർത്തനത്തിന്റെയും സാങ്കേതിക പദാവലികൾ പിൽക്കാല ഗ്രീക്ക്, സുറിയാനി വിവാദങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമായി വികസിച്ചു; എല്ലാപിതാക്കന്മാരും ഒരേ പിൽക്കാല സാങ്കേതിക സൂത്രവാക്യം ഉപയോഗിച്ചെന്നു കരുതരുത്.

7. യോഹന്നാൻ 17: മഹാപുരോഹിതപ്രാർത്ഥന

യോഹന്നാൻ 17:1–5-ൽ യേശു തന്റെ മഹത്വീകരണത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ലോകസൃഷ്ടിക്കുമുമ്പുള്ള മഹത്വത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 6–19-ൽ ശിഷ്യരുടെ സംരക്ഷണത്തിനും വിശുദ്ധീകരണത്തിനും അപേക്ഷിക്കുന്നു. 20–26-ൽ വരുംതലമുറയിലെ വിശ്വാസികളുടെ ഐക്യത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. 17:3-ൽ പിതാവിനെ ‘ഏകസത്യദൈവം’ എന്നു വിളിക്കുന്ന വാക്യം യോഹന്നാൻ 1:1, 5:23, 17:5, 20:28 എന്നിവയിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചുവായിക്കരുത്. പിതാവും പുത്രനും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം പുത്രന്റെ ദൈവികതയുടെ നിഷേധമല്ല. 17:21-ലെ ‘എല്ലാവരും ഒന്നാകേണ്ടതിന്’ എന്ന പ്രാർത്ഥന സഭയിലെ വിഭാഗീയതയ്ക്കും വൈരത്തിനും അഹങ്കാരത്തിനുമുള്ള വെല്ലുവിളിയാണ്. വിശ്വാസികൾ ദൈവികവ്യക്തികളായി മാറുന്നില്ല; കൃപയാൽ ദൈവികകൂട്ടായ്മയിൽ പങ്കുചേരുന്നു.

8. എബ്രായർ 5:7–9: കണ്ണുനീരോടെയുള്ള പ്രാർത്ഥന

എബ്രായർ 5:7-ൽ δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας (ദേയേസെയ്‌സ് തെ കൈ ഹികെതേരിയാസ്: അപേക്ഷകളും യാചനകളും), μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων (മെതാ ക്രൗഗേസ് ഇസ്കിറാസ് കൈ ദാക്രിയോൻ: ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളിയോടും കണ്ണുനീരോടും കൂടെ) എന്നീ പദങ്ങളുണ്ട്. എബ്രായർ 5:8-ലെ ἔμαθεν (എമാഥെൻ) ‘പഠിച്ചു’ എന്നർത്ഥം. പുത്രൻ മുമ്പ് പാപിയോ അനുസരണക്കേടുള്ളവനോ ആയിരുന്നുവെന്നല്ല; കഷ്ടതയിലൂടെയുള്ള യഥാർത്ഥ മനുഷ്യാനുസരണത്തിന്റെ അനുഭവം അവിടുന്ന് ഏറ്റെടുത്തു എന്നതാണ് ആശയം. എബ്രായർ 4:15 അവിടുത്തെ പാപരഹിതത്വം പറയുന്നു; 7:25 അവിടുത്തെ മദ്ധ്യസ്ഥത വിവരിക്കുന്നു. സ്വന്തം പാപമോചനം ആവശ്യമുള്ളതിനാലല്ല യേശു പ്രാർത്ഥിച്ചത്; നമ്മുടെ രക്ഷ പൂർത്തിയാക്കുന്ന മനുഷ്യാവതാര മഹാപുരോഹിതനായിട്ടാണ്.

9. ‘പിതാവ് എന്നെക്കാൾ വലിയവൻ’ — യോഹന്നാൻ 14:28

ഈ വാക്യം ഫിലിപ്പിയർ 2:6–11-ലെയും യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ മറ്റു വചനങ്ങളിലെയും വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കണം. ദാസരൂപം സ്വീകരിച്ച മനുഷ്യാവതാരപുത്രന്റെ താഴ്മ ദൈവികസത്തയിലെ അപൂർണ്ണതയല്ല. യോഹന്നാൻ 10:30-ൽ ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν (എഗോ കൈ ഹോ പാതേർ ഹെൻ എസ്മെൻ), ‘ഞാനും പിതാവും ഒന്നാകുന്നു’. ἕν (ഹെൻ) നപുംസക ഏകവചനവും ἐσμεν (എസ്മെൻ) ബഹുവചനക്രിയയുമാണ്. പിതാവും പുത്രനും വ്യക്തികളായി വ്യത്യസ്തരാണെന്നും ആഴമുള്ള ഐക്യത്തിലാണെന്നും ഈ വാക്യഘടനയോട് യോജിക്കുന്നു. എങ്കിലും വ്യാകരണം മാത്രം സന്ദർഭത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ച് ത്രിത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണ തെളിവായി ഉപയോഗിക്കരുത്.

10. ചരിത്രസാക്ഷ്യം: ഇഗ്നാത്തിയോസ് മുതൽ സേവേറിയോസ് വരെ

അന്ത്യോക്യയിലെ വിശുദ്ധ ഇഗ്നാത്തിയോസ് (എഫേസ്യർക്കുള്ള കത്ത് 7, 18) ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവികതയും യഥാർത്ഥ മനുഷ്യജനനവും കഷ്ടതയും ഏറ്റുപറയുന്നു. വിശുദ്ധ അത്താനാസിയോസ് ‘അരിയന്മാർക്കെതിരായ പ്രസംഗങ്ങൾ’ മൂന്നാം ഗ്രന്ഥത്തിൽ പുത്രന്റെ ദൈവികത സംരക്ഷിക്കുകയും അവിടുത്തെ മനുഷ്യാനുഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വചനങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നിഖ്യാ (325) പുത്രനെ ‘ജനിച്ചവൻ, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനല്ല’ എന്നും പിതാവിനോടു ഏകസത്തയുള്ളവൻ എന്നും ഏറ്റുപറഞ്ഞു. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ (381) നിഖ്യാ വിശ്വാസം വിശദീകരിച്ചു. കൂറിലോസും എഫേസോസും (431) മനുഷ്യാവതാരക്രിസ്തുവിന്റെ വ്യക്തിത്വഐക്യം സംരക്ഷിച്ചു. അന്ത്യോക്യയിലെ വിശുദ്ധ സേവേറിയോസ് (ആറാം നൂറ്റാണ്ട്) കൂറിലോസിന്റെ പാരമ്പര്യത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെ രണ്ട് സ്വതന്ത്ര വ്യക്തികളായി വിഭജിക്കാതിരിക്കാൻ ഊന്നൽ നൽകി. സുറിയാനിയിലെ ‘ക്നോമോ’ പോലുള്ള പദങ്ങളെ ചരിത്രസന്ദർഭമില്ലാതെ ആധുനിക ഇംഗ്ലീഷ് ‘പേഴ്സൺ’ എന്നതിന് തുല്യമാക്കരുത്.

11. പത്ത് സാധാരണ എതിർചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും

(1) യേശു തന്നോടുതന്നെയാണോ പ്രാർത്ഥിച്ചത്? — അല്ല; പുത്രൻ പിതാവെന്ന വ്യത്യസ്ത ദൈവികവ്യക്തിയോടാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചത്. (2) ദൈവമായതിനാൽ പ്രാർത്ഥന ആവശ്യമില്ലല്ലോ? — പ്രാർത്ഥന യഥാർത്ഥ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെയും പിതാവുമായുള്ള കൂട്ടായ്മയുടെയും പ്രകടനമാണ്. (3) അനുസരണം അധമത്വത്തിന്റെ തെളിവാണോ? — അല്ല; ദാസരൂപം സ്വമേധയാ സ്വീകരിച്ചു. (4) യേശുവിനുള്ളിൽ മറ്റൊരു സ്വതന്ത്ര മനുഷ്യവ്യക്തിയുണ്ടായിരുന്നോ? — ഇല്ല; ഏക മനുഷ്യാവതാരവചനം. (5) ഗെത്സെമനയിലെ ഭയം അഭിനയമായിരുന്നോ? — അല്ല; യഥാർത്ഥ ദുഃഖമായിരുന്നു. (6) പിതാവും പുത്രനും തമ്മിൽ ദൈവികവൈരമുണ്ടായിരുന്നോ? — ഇല്ല; യഥാർത്ഥ മനുഷ്യാനുസരണം ദൈവികലക്ഷ്യത്തോടു ചേർന്നതാണ്. (7) ‘എന്റെ ദൈവമേ, എന്നെ കൈവിട്ടതെന്ത്’ എന്ന നിലവിളി ത്രിത്വഭംഗമാണോ? — അല്ല; മത്തായി 27:46 സങ്കീർത്തനം 22:1 ഉദ്ധരിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ കഷ്ടാനുഭവമാണ്. (8) മനുഷ്യനായപ്പോൾ ദൈവികത അവസാനിച്ചോ? — ഇല്ല. (9) പുത്രന്റെ മദ്ധ്യസ്ഥത പിതാവിനു സ്നേഹമില്ലെന്നു സൂചിപ്പിക്കുമോ? — ഇല്ല; യോഹന്നാൻ 3:16 കാണുക. (10) യേശുവിനോടു നേരിട്ട് പ്രാർത്ഥിക്കാമോ? — തീർച്ചയായും; ‘കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, ദൈവപുത്രാ, പാപിയായ എന്നോടു കരുണയുണ്ടാകണമേ’ എന്ന യേശുപ്രാർത്ഥന ഓർക്കുക.

12. വിശുദ്ധ കുർബാനയും ആത്മീയജീവിതവും

പ്രാർത്ഥന ആവശ്യങ്ങൾ അറിയിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിമാത്രമല്ല; സ്നേഹവും നന്ദിയും ദൈവകൂട്ടായ്മയുമാണ്. ഗെത്സെമന നമ്മുടെ ഭയങ്ങളും കണ്ണുനീരും ദൈവസന്നിധിയിൽ തുറന്നുപറയാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. അനുസരണം ദുർബലതയല്ല, സ്നേഹത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ വിശ്വസ്തതയാണ്. എബ്രായർ 4:15–16 കഷ്ടതയിൽ ധൈര്യത്തോടെ കൃപാസിംഹാസനത്തെ സമീപിക്കാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ 17 സഭയിലെ വിഭാഗീയതയും വൈരവും ഉപേക്ഷിച്ച് അനുരഞ്ജനത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു. റോമർ 5:12–19 ആദ്യ ആദാമിന്റെ അനുസരണക്കേടിനെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുസരണത്തെയും താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു. വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ സഭ പുത്രനിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ പിതാവിനെ സമീപിക്കുന്നു; ഇത് മൂന്ന് മത്സരദൈവങ്ങളിലേക്കുള്ള ആരാധനയല്ല, ഏക ത്രിത്വദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരപ്രവൃത്തിയിലെ പങ്കാളിത്തമാണ്.

13. ഏഴുദിവസത്തെ പ്രാർത്ഥനാഭ്യാസം

ഒന്നാം ദിവസം — മർക്കോസ് 1:35: നിശ്ശബ്ദപ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് സമയം കണ്ടെത്തുക. രണ്ടാം ദിവസം — ലൂക്കോസ് 6:12: പ്രധാന തീരുമാനത്തിനു മുമ്പ് പ്രാർത്ഥിക്കുക. മൂന്നാം ദിവസം — മത്തായി 26:39: ഭയങ്ങൾ തുറന്നു പറയുക. നാലാം ദിവസം — എബ്രായർ 5:7–9: കഷ്ടതയിലെ വിശ്വസ്തത ധ്യാനിക്കുക. അഞ്ചാം ദിവസം — യോഹന്നാൻ 17:20–23: സഭയുടെ ഐക്യത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുക. ആറാം ദിവസം — ഫിലിപ്പിയർ 2:5–11: വിനയത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുക. ഏഴാം ദിവസം — ലൂക്കോസ് 23:46: ജീവിതവും കുടുംബവും ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുക.

14. കൂട്ടായ്മയിൽ ചർച്ച ചെയ്യാനുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ

1. ഏകദൈവവിശ്വാസം സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പുത്രൻ പിതാവിനോടു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം? 2. യോഹന്നാൻ 1:1 യോഹന്നാൻ 17-നെ എങ്ങനെ വ്യക്തമാക്കുന്നു? 3. ഫിലിപ്പിയർ 2-ലെ കെനോസിസ് എന്താണ്? 4. ക്രിസ്തുവിന്റെ പൂർണ്ണ മനുഷ്യത്വം രക്ഷയ്ക്ക് എന്തുകൊണ്ട് ആവശ്യമാണ്? 5. കൂറിലോസിന്റെ ‘ഏക മനുഷ്യാവതാരവചനം’ എന്ന ആശയം എന്താണ്? 6. മിയാഫിസൈറ്റിസം യൂറ്റിക്കിയൻ വാദമല്ലാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? 7. ഗെത്സെമനയിലെ പാനപാത്രം എന്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു? 8. ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യാനുസരണം എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാം? 9. എബ്രായർ 5 അവിടുത്തെ പൗരോഹിത്യത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു? 10. യോഹന്നാൻ 17 ഇടവകയിലെ ഭിന്നതകൾക്ക് എന്ത് വെല്ലുവിളിയാണ്? 11. ദുഃഖത്തിൽ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ക്രിസ്തു എന്തു മാതൃക നൽകുന്നു? 12. കുടുംബപ്രാർത്ഥനയിൽ ഈ പഠനം എങ്ങനെ പ്രയോഗിക്കാം?

15. രേഖാമൂലമുള്ള സ്രോതസ്സുകളും തുടർവായനയും

വേദഭാഗങ്ങൾ: മർക്കോസ് 1:35; ലൂക്കോസ് 6:12; 22:39–46; മത്തായി 26:36–46; യോഹന്നാൻ 1:1–14; 5:19–23; 10:30; 14:28; 17; 20:28; ഫിലിപ്പിയർ 2:5–11; എബ്രായർ 4:15–16; 5:7–9; 7:25; റോമർ 5:12–19. സഭാപിതാക്കന്മാർ: Ignatius of Antioch, Letter to the Ephesians 7,18; Athanasius, Orations Against the Arians III; Cyril of Alexandria, Third Letter to Nestorius, anathemas 2,4,10,12; Cyril, On the Unity of Christ; Commentary on John; Severus of Antioch, Cathedral Homilies and Letters; Gregory Nazianzen, Epistle 101. സൂനഹദോസുകൾ: നിഖ്യാ 325, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ 381, എഫേസോസ് 431. രേഖകൾ: https://www.newadvent.org/fathers/3810.htm ; https://www.newadvent.org/fathers/2816.htm ; https://orthodoxjointcommission.wordpress.com/2013/12/14/st-cyrils-third-letter-to-nestorius/ ; https://www.ecupatria.org/documents/second-agreed-statement-1990/ . ചരിത്രപരമായ പ്രയോഗങ്ങളും രേഖകളുടെ സ്വീകരണവും അവയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പരിശോധിക്കണം.

16. ഉപസംഹാരവും പ്രാർത്ഥനയും

യേശു പ്രാർത്ഥിച്ചത് അവിടുന്ന് ദൈവമല്ലാത്തതിനാലല്ല; യഥാർത്ഥ മനുഷ്യനായ നിത്യദൈവപുത്രനായതിനാലാണ്. പ്രാർത്ഥന പിതാവുമായുള്ള അവിടുത്തെ നിത്യബന്ധവും മനുഷ്യനെന്ന നിലയിലെ യഥാർത്ഥ അനുസരണവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഗെത്സെമനയിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചവൻ തന്നെയാണ് സകലവും സൃഷ്ടിച്ച ദൈവവചനം. കണ്ണുനീർ വാർന്നവൻ തന്നെയാണ് മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന കർത്താവ്. കുരിശിൽ സ്വയം സമർപ്പിച്ചവൻ തന്നെയാണ് മരണത്തെ ജയിച്ച രക്ഷകൻ. കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, നിഷ്കളങ്കമായി പ്രാർത്ഥിക്കാനും കഷ്ടതയിൽ വിശ്വസ്തരായിരിക്കാനും വിനയത്തിലും ഐക്യത്തിലും ജീവിക്കാനും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. കുടുംബങ്ങളെയും സഭയെയും അനുരഞ്ജനത്തിലേക്കു നയിക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടും കൂടെ അങ്ങേക്കു മഹത്വം എന്നേക്കും. ആമേൻ.

FROM THE ORTHODOX TV ARCHIVE

Love God & Love Life.

Original publication

PASS IT ON

Share this reflection.

Email