Rooted in tradition. Connected in faith.Englishമലയാളം
Bible StudyTheology

യേശുക്രിസ്തു ദൈവമാണെങ്കിൽ കുരിശിൽ എങ്ങനെ മരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു? — സമഗ്ര ഓർത്തഡോക്സ് വേദപഠനം

LISTEN · കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനം കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ മലയാളം ഓഡിയോ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല.

ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസിയുടെ 100 ചോദ്യങ്ങൾ — ചോദ്യം 4

റവ. ഫാ. ജോൺസൺ പുഞ്ചക്കോണം

ആമുഖം: ദൈവമായ യേശുവിന് കുരിശിൽ എങ്ങനെ മരിക്കാനായി?

ദൈവം നിത്യനും അമർത്യനുമാണെങ്കിൽ യേശുക്രിസ്തുവിന് എങ്ങനെ മരിക്കാനായി? മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉത്തരം ഇതാണ്: നിത്യപുത്രൻ പൂർണ്ണമായ മനുഷ്യസ്വഭാവം യഥാർത്ഥമായി സ്വീകരിച്ചു; മനുഷ്യനെന്ന നിലയിൽ യഥാർത്ഥ മരണം അനുഭവിച്ചു. മരണത്തിൽ അവിടുത്തെ മനുഷ്യാത്മാവ് മനുഷ്യശരീരത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ടു; എന്നാൽ ആത്മാവോ ശരീരമോ ദൈവവചനത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ടില്ല. ദൈവികസ്വഭാവം മരിക്കുകയോ നിലനിൽപ്പ് അവസാനിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. ‘പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിലെ ഒരുവൻ ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചു’ എന്ന ഏറ്റുപറച്ചിലിന്റെ അർത്ഥം ഇതാണ്. മരിച്ച വ്യക്തി മനുഷ്യാവതാരപുത്രനായ ദൈവവചനമാണ്; ദൈവവചനത്തിനൊപ്പം വേറൊരു മനുഷ്യവ്യക്തിയല്ല. ആരാണ് മരിച്ചത്? — ദൈവപുത്രനായ യേശുക്രിസ്തു. എങ്ങനെയാണ് മരിച്ചത്? — ഏറ്റെടുത്ത മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ. ദൈവികത മരിച്ചോ? — ഇല്ല. മരണം യഥാർത്ഥമായിരുന്നോ? — അതെ.

1. യോഹന്നാൻ 1:1, 1:14 — വചനം ജഡമായി

യോഹന്നാൻ 1:1-ലെ Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος (എൻ ആർക്കേ ഏൻ ഹോ ലോഗോസ്) ‘ആദിയിൽ വചനം ഉണ്ടായിരുന്നു’ എന്നാണ്. καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος (കൈ തിയോസ് ഏൻ ഹോ ലോഗോസ്) ‘വചനം ദൈവമായിരുന്നു’ എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ 1:14-ലെ Καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο (കൈ ഹോ ലോഗോസ് സാർക്സ് എഗെനെതോ) ‘വചനം ജഡമായി’ എന്നാണ്. σάρξ (സാർക്സ്) എന്ന പദം യഥാർത്ഥ മനുഷ്യജീവിതത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; യുക്തിയുള്ള മനുഷ്യാത്മാവില്ലാത്ത ശരീരം മാത്രമല്ല. നിത്യവചനം ദൈവികത ഉപേക്ഷിക്കാതെ സമ്പൂർണ്ണ മനുഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. അതുകൊണ്ട് കുരിശിലെ മരണം ദൈവവചനമായ ഏക മനുഷ്യാവതാരവ്യക്തി അനുഭവിച്ച യഥാർത്ഥ മനുഷ്യ മരണമാണ്.

2. യോഹന്നാൻ 10:17–18; 19:30 — സ്വമേധയാ ജീവൻ അർപ്പിക്കൽ

യോഹന്നാൻ 10:17–18-ൽ τίθημι τὴν ψυχήν μου (തിതേമി തേൻ സൈഖേൻ മൂ) ‘ഞാൻ എന്റെ ജീവനെ അർപ്പിക്കുന്നു’ എന്നും πάλιν λάβω αὐτήν (പാലിൻ ലാബോ ഔതേൻ) ‘വീണ്ടും അതിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു’ എന്നും പറയുന്നു. ψυχή (സൈഖേ) എന്ന പദം ഇവിടെ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ജീവനെയാണ് പ്രധാനമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ക്രൂശീകരണം മനുഷ്യർ ചെയ്ത അനീതിയായിരുന്നുവെങ്കിലും ക്രിസ്തു തന്റെ രക്ഷാകരദൗത്യം സ്വമേധയാ സ്വീകരിച്ചു. യോഹന്നാൻ 19:30-ലെ Τετέλεσται (ടെറ്റെലെസ്തായ്) ‘പൂർത്തിയായി’ അഥവാ ‘നിവർത്തിയായി’ എന്നാണ്; τελέω (ടെലിയോ) എന്ന ക്രിയയുടെ പൂർണ്ണകാലരൂപമാണിത്. സന്ദർഭത്തിൽ യേശുവിന്റെ ദൗത്യപൂർത്തീകരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഒറ്റ പദത്തിൽനിന്ന് പിൽക്കാലത്തെ എല്ലാ പ്രായശ്ചിത്തസിദ്ധാന്തങ്ങളും തെളിയിക്കാമെന്ന് കരുതരുത്.

3. ലൂക്കോസ് 23:46 — മരണം യഥാർത്ഥമായിരുന്നു

Πάτερ, εἰς χεῖράς σου παρατίθεμαι τὸ πνεῦμά μου (പാതേർ, എയ്സ് ഖെയ്റാസ് സൂ പരതിതെമായ് തോ പ്ന്യൂമാ മൂ) — ‘പിതാവേ, അങ്ങയുടെ കരങ്ങളിൽ എന്റെ ആത്മാവിനെ ഏല്പിക്കുന്നു’ — സങ്കീർത്തനം 31:5-നെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു. യോഹന്നാൻ 19:33–42, മർക്കോസ് 15:44–45 എന്നിവ യേശുവിന്റെ യഥാർത്ഥ മരണവും സംസ്കാരവും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ കഷ്ടത വെറും തോന്നലായിരുന്നുവെന്ന ഡൊസെറ്റിക് ധാരണയെ സഭ തള്ളുന്നു. മരണത്തിൽ മനുഷ്യാത്മാവും മനുഷ്യശരീരവും വേർപെട്ടു; മനുഷ്യാത്മാവ് നശിച്ചില്ല; ദൈവികസ്വഭാവം മരിച്ചില്ല. മരണം സംഭവിച്ചിട്ടും ക്രിസ്തു മറ്റൊരു വ്യക്തിയായി മാറിയില്ല.

4. അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ വിശുദ്ധ കൂറിലോസ് — ദൈവവചനം ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചു

നെസ്തോറിയോസിനുള്ള മൂന്നാം കത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം അനാഥേമത്തിൽ കൂറിലോസ് τὸν τοῦ θεοῦ λόγον παθόντα σαρκὶ (തോൻ തൂ തിയൂ ലോഗോൻ പഥോന്ത സാർക്കി) — ‘ദൈവവചനം ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചു’ — എന്നു പറയുന്നു. ἐσταυρωμένον σαρκὶ (എസ്തൗറോമെനോൻ സാർക്കി) ‘ജഡത്തിൽ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടു’; θανάτου γευσάμενον σαρκὶ (ഥനാതൂ ഗെഉസാമെനോൻ സാർക്കി) ‘ജഡത്തിൽ മരണം രുചിച്ചു’. ആവർത്തിക്കുന്ന σαρκί (സാർക്കി), ‘ജഡത്തിൽ’, നിർണായകമാണ്. കഷ്ടം സഹിച്ച വ്യക്തി ദൈവവചനമാണ്; എന്നാൽ ദൈവികസത്ത കഷ്ടപ്പെടാവുന്നതോ മരിക്കാവുന്നതോ ആയി മാറിയില്ല. പതിനൊന്നാം അനാഥേമം വചനത്തിന്റേതായ ജീവദായകജഡത്തെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കുന്നു; വിശുദ്ധ കുർബാനയുമായി അതിന് ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുണ്ട്. ഈ രേഖകളുടെ സൂനഹദോസ് സ്വീകരണചരിത്രം സൂക്ഷ്മമായി പഠിക്കണം.

5. അന്ത്യോക്യയിലെ വിശുദ്ധ സേവേറിയോസ് — മരണത്തിലും ഐക്യം നിലനിന്നു

സുറിയാനി കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽനിന്ന് ഇ. ഡബ്ല്യു. ബ്രൂക്സ് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ വിശുദ്ധ സേവേറിയോസിന്റെ കത്തുകളിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം മനുഷ്യാത്മാവും മനുഷ്യശരീരവും വേർപെടുന്നതാണെന്നും എന്നാൽ അവയിൽ ഒന്നും ദൈവത്വത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുന്നില്ലെന്നും വ്യക്തമായി വിശദീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് കല്ലറയിൽ ദൈവികത ഉപേക്ഷിച്ച ഒരു ശരീരം മാത്രമായിരുന്നില്ല; മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തേക്കു പോയ മനുഷ്യാത്മാവും ദൈവവചനത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ടില്ല. മനുഷ്യാവതാരവ്യക്തി ഒരുവൻ തന്നെയായിരുന്നു. സ്രോതസ്സ്: E. W. Brooks, A Collection of Letters of Severus of Antioch from Numerous Syriac Manuscripts (1915), കത്തുകൾ 62–118: https://www.ccel.org/ccel/pearse/morefathers/files/severus_coll_3_letters.htm .

6. ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് മിയാഫിസൈറ്റ് ക്രിസ്തുശാസ്ത്രം

കൂറിലോസിന്റെ μία φύσις τοῦ θεοῦ λόγου σεσαρκωμένη (മിയ ഫിസിസ് തൂ തിയൂ ലോഗൂ സെസാർക്കോമെനേ) എന്ന പ്രയോഗം ‘മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്ത ദൈവവചനത്തിന്റെ ഏക സ്വഭാവം’ എന്നാണ്. ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് ഏറ്റുപറച്ചിലിൽ ക്രിസ്തു പൂർണ്ണദൈവവും പൂർണ്ണമനുഷ്യനുമാണ്; കുഴപ്പമോ വേർപാടോ ഇല്ല. മിയാഫിസൈറ്റിസം മനുഷ്യസ്വഭാവം ദൈവികതയിൽ ലയിച്ചുവെന്ന യൂറ്റിക്കിയൻ ആശയമല്ല. പാപം ഒഴികെ നമ്മോടു സമസ്വഭാവമുള്ള മനുഷ്യനായി, ദൈവികതയിൽ പിതാവിനോടു സമസ്വഭാവമുള്ള പുത്രനായി, ഒരേ മനുഷ്യാവതാരക്രിസ്തു മനുഷ്യ മരണം അനുഭവിച്ചു. ദൈവികവും മാനുഷികവുമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നത് ക്രിസ്തുവിനെ രണ്ട് സ്വതന്ത്ര വ്യക്തികളായി വിഭജിക്കുന്നതല്ല. സേവേറിയോസ് തന്റെ കത്തുകളിലും പ്രസംഗങ്ങളിലും ഈ കൂറിലോസീയ നിലപാട് വികസിപ്പിച്ചു.

7. എബ്രായർ 2:9–18 — മരണം രുചിച്ച് മരണത്തെ ജയിച്ചു

എബ്രായർ 2:9-ലെ γεύσηται θανάτου (ഗെഉസേതായ് ഥനാതൂ) ‘മരണം രുചിക്കുക’ എന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ മരണം അനുഭവിക്കുക എന്നർത്ഥത്തിലാണ്. എബ്രായർ 2:14 അനുസരിച്ച്, മരണത്തിന്റെ അധികാരത്തെ തോല്പിക്കുവാൻ ക്രിസ്തു മാംസരക്തങ്ങളിൽ പങ്കാളിയായി. സ്രഷ്ടാവ് മരണാധീനമായ മനുഷ്യാവസ്ഥയിലേക്കു പ്രവേശിച്ച് ജീർണ്ണതയെയും മരണത്തെയും ജയിക്കുന്നു. പാപമോചനവും ബലിയും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു; എങ്കിലും രക്ഷ ഒരു നിയമപരമായ ഇടപാടിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ദൈവത്തോടുള്ള മനുഷ്യകൂട്ടായ്മയുടെ പുനഃസ്ഥാപനമാണ് വിശാലമായ വേദപുസ്തകദർശനം.

8. ഫിലിപ്പിയർ 2:6–11 — ക്രൂശുമരണത്തോളം അനുസരണം

γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ (ഗെനോമെനോസ് ഹൈപേകോോസ് മെഖ്രി ഥനാതൂ, ഥനാതൂ ദെ സ്റ്റൗറൂ) — ‘മരണത്തോളം, അതും ക്രൂശുമരണത്തോളം അനുസരണമുള്ളവനായി’. ക്രിസ്തുവിന്റെ തന്നെത്താൻ ശൂന്യമാക്കൽ ദൈവികസത്ത ഉപേക്ഷിക്കലല്ല. ദൈവരൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന പുത്രൻ ദാസരൂപം സ്വീകരിച്ച് മനുഷ്യ മരണത്തിലേക്കു സ്വമേധയാ പ്രവേശിക്കുന്നു. ക്രൂശ് ദൈവിക വിനയത്തിന്റെയും സ്വയംനൽകുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെയും വെളിപ്പാടാണ്.

9. വലിയ ശനി, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ്, മരണജയം

ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച ക്രിസ്തു യഥാർത്ഥത്തിൽ മരിക്കുന്നു. വലിയ ശനിയാഴ്ച അവിടുത്തെ ശരീരം കല്ലറയിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു; മനുഷ്യാത്മാവ് മരിച്ചവരുടെ അവസ്ഥയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; രണ്ടും ദൈവവചനത്തോടു ഐക്യത്തിൽ തുടരുന്നു. പുത്രന്റെ ദൈവികത ഒരു സ്ഥലത്തും ഒതുങ്ങുന്നില്ല; സൃഷ്ടിയിൽനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നുമില്ല. പ്രവൃത്തികൾ 2:27–31 സങ്കീർത്തനം 16:10-നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. 1 പത്രോസ് 3:18–20 തടവിലുള്ള ആത്മാക്കളോടുള്ള പ്രഖ്യാപനത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു; അതിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ പണ്ഡിതാഭിപ്രായഭേദങ്ങളുള്ളതിനാൽ വലിയ ശനിയുടെ മുഴുവൻ സംഭവക്രമം അതിൽനിന്ന് നിർമ്മിക്കരുത്. മൂന്നാം ദിവസം ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട യേശു ശരീരത്തോടെ ഉയിർക്കുന്നു; മറ്റൊരു വ്യക്തിയോ പകരം ശരീരമോ അല്ല. 1 കൊരിന്ത്യർ 15:20–26 മരണത്തിന്റെ അന്തിമപരാജയം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.

10. പരിശുദ്ധ ത്രിത്വം മരിച്ചോ?

ഇല്ല. പിതാവും പരിശുദ്ധാത്മാവും മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്തിട്ടില്ല. പുത്രൻ മാത്രമാണ് മനുഷ്യസ്വഭാവം സ്വീകരിച്ച് ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചത്. ഏക ദൈവികസത്ത നിത്യവും അമർത്യവുമാണ്. ‘ത്രിത്വത്തിലെ ഒരുവൻ ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചു’ എന്ന തിയോപാസ്കൈറ്റ് പ്രയോഗം മനുഷ്യകഷ്ടതയുടെ വ്യക്തിപരമായ കർത്താവ് മനുഷ്യാവതാരദൈവപുത്രനാണെന്നു പറയുന്നു; ദൈവികസത്ത നശിക്കാവുന്നതായി മാറിയെന്നല്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണസമയത്തും ത്രിത്വദൈവം സൃഷ്ടിയെ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

11. വിശുദ്ധ അത്താനാസിയോസ് — ജീർണ്ണതയ്ക്കുമേലുള്ള വിജയം

വിശുദ്ധ അത്താനാസിയോസിന്റെ On the Incarnation എന്ന കൃതിയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് 8–10, 20–27 അധ്യായങ്ങളിൽ, ദൈവവചനം മരണസാധ്യതയുള്ള ശരീരം സ്വീകരിച്ചതും തന്റെ രക്ഷാകരമരണത്തിലൂടെയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിലൂടെയും ജീർണ്ണതയെ ജയിച്ചതും വിശദീകരിക്കുന്നു. മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ച വചനം തന്നെയാണ് സൃഷ്ടിയെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നത്. മരണം ഏറ്റുവാങ്ങിയത് ജീവദാതാവായ മനുഷ്യാവതാരവചനമായതിനാലാണ് അതിന് രക്ഷാകരപ്രാധാന്യമുള്ളത്; ബന്ധമില്ലാത്ത മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ മരണമായതിനാലല്ല.

12. വിശുദ്ധ കുർബാന — ക്രൂശും ഉയിർപ്പും സഭയുടെ ജീവിതത്തിൽ

എബ്രായർ 9:11–14, 10:10–14 അനുസരിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വയംബലി ഒരിക്കലായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണ്. വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ അവിടുത്തെ ശാരീരികകഷ്ടതയോ മരണമോ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നില്ല; സഭ ആ ഏക രക്ഷാകരബലിയിൽ കൂദാശാപരമായി പങ്കുചേരുന്നു. കൂറിലോസിന്റെ പതിനൊന്നാം അനാഥേമം ക്രിസ്തുവിന്റെ ജഡം ദൈവവചനത്തിന്റേതായതിനാൽ ജീവദായകമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ലൂക്കോസ് 22:19, 1 കൊരിന്ത്യർ 11:23–26 എന്നിവയിലെ ἀνάμνησις (അനാംനെസിസ്) ‘ഓർമ്മ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘സ്മാരകം’ എന്നർത്ഥമുള്ളതെങ്കിലും വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ സ്വകാര്യ മാനസികസ്മരണയിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല; സഭ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണവും ഉയിർപ്പും മഹത്വീകരണവും ആഘോഷിക്കുന്നു. കുർബാനയിലെ പങ്കാളിത്തം മാനസാന്തരത്തിനും അനുരഞ്ജനത്തിനും വിനയത്തിനും സ്നേഹത്തിനും വിളിക്കുന്നു.

13. പന്ത്രണ്ട് എതിർചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും

1. അമർത്യദൈവം എങ്ങനെ മരിച്ചു? — പുത്രൻ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ മരിച്ചു; ദൈവികസത്തയിൽ അല്ല. 2. ദൈവമായിരിക്കുന്നത് അവസാനിച്ചോ? — ഇല്ല. 3. സൃഷ്ടിയെ നിലനിർത്തിയത് ആര്? — മരണമില്ലാത്ത ത്രിത്വദൈവം. 4. ബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യവ്യക്തി മാത്രമാണോ മരിച്ചത്? — അല്ല, ഏക മനുഷ്യാവതാരവചനം. 5. പിതാവ് മരിച്ചോ? — ഇല്ല. 6. ക്രൂശീകരണം വെറും കാഴ്ചയായിരുന്നോ? — അല്ല, യഥാർത്ഥ സംഭവമാണ്. 7. സർവശക്തനായ ക്രിസ്തു എന്തുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടില്ല? — രക്ഷാകരദൗത്യം സ്വമേധയാ സ്വീകരിച്ചു. 8. മനുഷ്യാത്മാവ് ഇല്ലാതായോ? — ഇല്ല. 9. കല്ലറയിലെ ശരീരത്തെ ദൈവികത ഉപേക്ഷിച്ചോ? — ഇല്ല. 10. പിതാവ് പുത്രനെ വെറുത്തോ? — രക്ഷാകരദൗത്യം ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ് (യോഹന്നാൻ 3:16; റോമർ 5:8), ദൈവികവ്യക്തികളുടെ വൈരമല്ല. 11. ക്രിസ്തു മരണത്തെ ജയിച്ചിട്ടും ക്രിസ്ത്യാനികൾ മരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? — അവിടുത്തെ ഉയിർപ്പ് മരണത്തിന്റെ അന്തിമപരാജയത്തിന് ഉറപ്പാണ് (1 കൊരിന്ത്യർ 15). 12. ദൈവികത മരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഉയിർപ്പ് എന്തിന്? — യഥാർത്ഥ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനവും മഹത്വീകരണവും രക്ഷയുടെ കേന്ദ്രമാണ്.

14. ജീവിതപ്രയോഗങ്ങൾ

ക്രൂശ് ത്യാഗത്തിലൂടെ പ്രകടമാകുന്ന സ്നേഹത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു (റോമർ 5:8). ക്രിസ്തുവിന്റെ യഥാർത്ഥ കഷ്ടത, മനുഷ്യവേദനയിൽ ദൈവം അകന്നുനിൽക്കുന്നില്ലെന്നു ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു (എബ്രായർ 4:15–16); എല്ലാ കഷ്ടതയും ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണെന്ന് ഇതുകൊണ്ട് പറയാനാവില്ല. ലാസറിന്റെ കല്ലറയിൽ യേശു കണ്ണുനീർ വാർത്തു (യോഹന്നാൻ 11:35); ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രത്യാശയോടെ ദുഃഖിക്കുന്നു (1 തെസ്സലൊനീക്യർ 4:13–14). ക്രൂശ് കുടുംബത്തിലും ഇടവകയിലുമുള്ള വൈരത്തെയും വിഭാഗീയതയെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ലൂക്കോസ് 9:23 ദിവസേന ശിഷ്യത്വത്തിലേക്ക് വിളിക്കുന്നു; ‘ക്രൂശ് വഹിക്കൽ’ പീഡനമോ ദുരുപയോഗമോ ഒഴിവാക്കാവുന്ന ദുഃഖമോ ന്യായീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കരുത്.

15. കൂട്ടായ്മയിൽ ചർച്ച ചെയ്യാനുള്ള പതിനഞ്ച് ചോദ്യങ്ങൾ

1. ദൈവം അമർത്യനാണെങ്കിൽ ക്രിസ്തു മരിച്ചു എന്നു പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്ത്? 2. വ്യക്തിയും സ്വഭാവവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എന്ത്? 3. യോഹന്നാൻ 1:14 എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു? 4. യോഹന്നാൻ 10-ൽ മരണം എങ്ങനെ സ്വമേധയാ ഏറ്റെടുക്കപ്പെടുന്നു? 5. ‘ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചു’ എന്നു കൂറിലോസ് പറഞ്ഞതെന്ത്? 6. മരണസമയത്ത് ആത്മാവ്, ശരീരം, ദൈവികത എന്നിവയുടെ ബന്ധം സേവേറിയോസ് എങ്ങനെ വിശദീകരിക്കുന്നു? 7. ക്രിസ്തുവിൽ രണ്ട് സ്വതന്ത്ര വ്യക്തികളെ സഭ എതിർക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? 8. എബ്രായർ 2:14 മരണജയത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു? 9. ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവ് ഇല്ലാതായോ? 10. മരിച്ചവരുടെ ലോകത്തേക്കുള്ള ഇറങ്ങിച്ചെല്ലൽ എന്താണ്? 11. ക്രൂശും വിശുദ്ധ കുർബാനയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം? 12. ഉയിർപ്പ് ദുഃഖത്തെ എങ്ങനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു? 13. ക്രൂശും ഉയിർപ്പും വേർതിരിക്കരുതാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? 14. ഇടവകയിലെ ഭിന്നതകൾക്കു ക്രൂശ് നൽകുന്ന വെല്ലുവിളി എന്ത്? 15. ‘ദൈവം എങ്ങനെ മരിക്കും?’ എന്നു ചോദിക്കുന്ന കുട്ടിക്ക് എങ്ങനെ വിശദീകരിക്കും?

16. ചരിത്രരേഖകളും സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളും

തിരുവെഴുത്ത്: യോഹന്നാൻ 1:1–14; 10:17–18; 19:30–42; ലൂക്കോസ് 23:46; എബ്രായർ 2:9–18; ഫിലിപ്പിയർ 2:5–11; 1 കൊരിന്ത്യർ 15. അന്ത്യോക്യയിലെ ഇഗ്നാത്തിയോസ്, എഫേസ്യർക്കുള്ള കത്ത് 7,18; അത്താനാസിയോസ്, On the Incarnation, 8–10, 20–27; അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ കൂറിലോസ്, Third Letter to Nestorius, അനാഥേമങ്ങൾ 2,4,11,12; അന്ത്യോക്യയിലെ സേവേറിയോസ്, Letters, E. W. Brooks പരിഭാഷ (1915); നിഖ്യാ സൂനഹദോസ് (325), എഫേസോസ് സൂനഹദോസ് (431). മൂലരേഖകൾ: https://www.fourthcentury.com/cyril-ep-17-third-letter-to-nestorius-with-12-anathemas-cpg-5317/ ; https://www.ccel.org/ccel/pearse/morefathers/files/severus_coll_3_letters.htm ; https://www.newadvent.org/fathers/2802.htm ; https://www.newadvent.org/fathers/3810.htm . സാങ്കേതിക പദങ്ങളും രേഖകളുടെ സ്വീകരണചരിത്രവും അവയുടെ കാലഘട്ടപശ്ചാത്തലത്തിൽ പഠിക്കണം.

17. ഉപസംഹാരവും സമാപനപ്രാർത്ഥനയും

അമർത്യനായ ദൈവപുത്രൻ മരണാധീനമായ മനുഷ്യരാശിക്ക് തന്നിൽ നിത്യജീവൻ ലഭിക്കേണ്ടതിന് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യ മരണം ഏറ്റെടുത്തു. മരണത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യാത്മാവും ശരീരവും വേർപെട്ടെങ്കിലും രണ്ടും ദൈവവചനത്തോടുള്ള ഐക്യത്തിൽ തുടർന്നു. ഏക മനുഷ്യാവതാരകർത്താവ് ശരീരത്തോടെ ഉയിർത്ത് മരണത്തെ ജയിച്ചു. കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി വിശുദ്ധ ക്രൂശ് സ്വമേധയാ ഏറ്റെടുത്ത നിത്യദൈവപുത്രാ, ഞങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ. ദുഃഖിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമേ; ഭിന്നതകൾ സുഖപ്പെടുത്തണമേ; വിനയപൂർവ്വമായ സ്നേഹം ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ അങ്ങേക്കു എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.

FROM THE ORTHODOX TV ARCHIVE

Love God & Love Life.

Original publication

PASS IT ON

Share this reflection.

Email