Rooted in tradition. Connected in faith.Englishമലയാളം
Bible StudyTheology

ദൈവം സ്നേഹമാണെങ്കിൽ കഷ്ടതയും തിന്മയും അനുവദിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? — സമഗ്ര ഓർത്തഡോക്സ് വേദപഠനം

LISTEN · കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനം കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ മലയാളം ഓഡിയോ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല.

ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസിയുടെ 100 ചോദ്യങ്ങൾ — ചോദ്യം 5

Rev. Fr. Johnson Punchakonam

ചോദ്യം: ദൈവം സ്നേഹമാണെങ്കിൽ തിന്മയും കഷ്ടതയും എന്തുകൊണ്ട്?

ദൈവം സർവശക്തനും സ്നേഹവാനുമാണെങ്കിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നതും യുദ്ധങ്ങളും രോഗങ്ങളും പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളും എന്തുകൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്നു? ഇതാണ് തിന്മയുടെ പ്രശ്നം. മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സഭ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ദൈവം സൃഷ്ടിയെ നല്ലതായി സൃഷ്ടിച്ചു, ധാർമ്മികതിന്മയുടെ കർത്താവല്ല, കഷ്ടപ്പെടുന്ന സൃഷ്ടിയെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല എന്നാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദുരുപയോഗം, മരണാധീനത, ജീർണ്ണത, പ്രകൃതിയിലെ പ്രക്രിയകൾ എന്നിവ കഷ്ടതയിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നു; പക്ഷേ ഓരോ ദുരന്തത്തിന്റെയും പൂർണ്ണകാരണം ഇതിലൂടെ കണ്ടെത്താനാവില്ല. ക്രിസ്തു മനുഷ്യകഷ്ടതയിൽ പ്രവേശിച്ചു, മരണത്തെ ജയിച്ചു, സൃഷ്ടിയുടെ നവീകരണം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ദുരിതമനുഭവിക്കുന്നവരെ രഹസ്യപാപം ആരോപിച്ച് കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്.

1. തിന്മയുടെ മൂന്ന് രൂപങ്ങൾ

ധാർമ്മികതിന്മ: കൊലപാതകം, അനീതി, പീഡനം, വഞ്ചന, യുദ്ധം തുടങ്ങിയ തെറ്റായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ. പ്രകൃതിദത്തകഷ്ടത: ഭൂകമ്പം, പ്രളയം, ജനിതകരോഗം, അണുബാധ, വാർധക്യം. അസ്തിത്വപരമായ വേദന: ദുഃഖം, ഏകാന്തത, മരണഭയം, നിരാശ. ഇവ തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടാകാം. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദുരുപയോഗം ചില ധാർമ്മികതിന്മകൾ വിശദീകരിക്കും; പക്ഷേ ശിശുക്കളുടെ ഗുരുതരരോഗവും ഭൂകമ്പവും അതുകൊണ്ട് മാത്രം വിശദീകരിക്കാനാവില്ല. വീണുപോയ ലോകം എന്ന വിശ്വാസപരമായ വിവരണം ഓരോ രോഗത്തിന്റെയും ശാസ്ത്രീയ കാരണം അല്ല.

2. ഉല്പത്തി: നല്ല സൃഷ്ടിയും വീഴ്ചയും

ഉല്പത്തി 1:31-ൽ טוֹב מְאֹד (ടോവ് മെഓദ്) ‘എത്രയും നല്ലത്’ എന്നു പറയുന്നു. ഭൗതികലോകവും മനുഷ്യശരീരവും സ്വഭാവത്തിൽ തിന്മയല്ല. ഉല്പത്തി 2–3 മനുഷ്യന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം, അനുസരണക്കേട്, അന്യീകരണം, മരണാധീനത എന്നിവ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. റോമർ 5:12 പാപത്തെയും മരണത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. പൂർവികപാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർത്തഡോക്സ് പഠനം ആദാമിന്റെ വ്യക്തിപരമായ പ്രവൃത്തിക്കുള്ള കുറ്റം നവജാതശിശുക്കൾ വഹിക്കുന്നു എന്നല്ല; മരണാധീനവും മുറിവേറ്റതുമായ മനുഷ്യാവസ്ഥയെയാണ് ഊന്നുന്നത്. ദൈവസ്വരൂപം മനുഷ്യനിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

3. യെശയ്യാവ് 45:7 — എബ്രായയും ഗ്രീക്കും

എബ്രായവാക്യം: יוֹצֵר אוֹר וּבוֹרֵא חֹשֶׁךְ עֹשֶׂה שָׁלוֹם וּבוֹרֵא רָע (യോത്സേർ ഓർ ഉവോറെ ഖോഷെഖ്, ഓസെ ശാലോം ഉവോറെ റാ). רָע (റാ) എന്ന പദത്തിന് തിന്മ, ദോഷം, ദുരന്തം, പ്രതികൂലാവസ്ഥ എന്നിങ്ങനെ സന്ദർഭാനുസൃത അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്. ഇവിടെ שָׁלוֹם (ശാലോം), സമാധാനം/ക്ഷേമം, എന്നതിന്റെ വിപരീതമായ ചരിത്രപരമായ ദുരന്തമാണ് പ്രസക്തം; ദൈവം ധാർമ്മികദുഷ്ടത ചെയ്യുന്നു എന്നല്ല. സെപ്ത്വജിന്തിൽ ποιῶν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά (പോയോൻ എയ്റേനേൻ കൈ ക്തിസോൻ കകാ) എന്നുണ്ട്. യാക്കോബ് 1:13 ദൈവം പാപത്തിലേക്ക് പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈ വാക്യം ഉപയോഗിച്ച് ദുരന്തബാധിതരെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്.

4. തിന്മയുടെ ദാർശനികപ്രശ്നം

യുക്തിപരമായ ചോദ്യം: സർവശക്തനും പരിപൂർണ്ണനന്മയുള്ളവനുമായ ദൈവവും തിന്മയും ഒരുമിച്ച് നിലനിൽക്കുമോ? തെളിവാധിഷ്ഠിതമായ ചോദ്യം: കഷ്ടതയുടെ അളവും അതിന്റെ അർത്ഥശൂന്യതപോലെ തോന്നുന്ന സ്വഭാവവും ദൈവവിശ്വാസത്തിനെതിരായ തെളിവാണോ? മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യം ചില ധാർമ്മികതിന്മകൾ വിശദീകരിക്കാം; പ്രകൃതിദത്തകഷ്ടതകളെല്ലാം അല്ല. ഓരോ ദുരന്തത്തിന്റെയും പൂർണ്ണ കാരണം സഭ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. ദൈവപരിപാലനത്തിന് തിന്മയിൽനിന്ന് നന്മ വരുത്താൻ കഴിയും; അതുകൊണ്ട് തിന്മ നന്മയാകുന്നില്ല. റോമർ 8:28 എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളും ദൈവം പ്രത്യേകം ആസൂത്രണം ചെയ്തു എന്നർത്ഥമല്ല.

5. ഇയ്യോബ്: നീതിമാനും കഷ്ടപ്പെടാം

ഇയ്യോബ് 1:1 അദ്ദേഹത്തെ നീതിമാനായി വിവരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അദ്ദേഹം വലിയ നഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ കഷ്ടതയിൽനിന്ന് രഹസ്യപാപം നിഗമനം ചെയ്തു; ഇയ്യോബ് 42:7-ൽ ദൈവം അവരുടെ തെറ്റായ പ്രസ്താവനയെ ശാസിക്കുന്നു. ഇയ്യോബ് വിലപിക്കുകയും ചോദ്യം ചെയ്യുകയും ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇയ്യോബ് 38–42 മനുഷ്യജ്ഞാനത്തിന്റെ പരിധി കാണിക്കുന്നു; ഓരോ നഷ്ടത്തിന്റെയും കാരണം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. ദുഃഖിക്കുന്നവന് കുറ്റാന്വേഷണമല്ല, സഹാനുഭൂതിയാണ് വേണ്ടത്.

6. കഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ യേശു കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല

യോഹന്നാൻ 9:1–3-ൽ ജന്മാന്ധനായ മനുഷ്യനോ മാതാപിതാക്കളോ പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ടാണോ അന്ധത എന്നു ശിഷ്യന്മാർ ചോദിക്കുന്നു. യേശു ആ വിശദീകരണം നിരാകരിക്കുന്നു: οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ (ഊതെ ഹൂതോസ് ഹേമാർതെൻ ഊതെ ഹോയ് ഗോണെയ്സ് ഔതൂ). തുടർന്നുള്ള വാക്യത്തിന്റെ വിരാമചിഹ്നവും നാലാം വാക്യവുമായുള്ള ബന്ധവും വ്യാഖ്യാനവിഷയമാണ്; അതിനാൽ അത്ഭുതം കാണിക്കാനായി ദൈവം അന്ധത വരുത്തി എന്ന് ഉറപ്പിക്കരുത്. ലൂക്കോസ് 13:1–5-ൽ പീലാത്തോസിന്റെ ആക്രമണത്തിലും ശീലോഹാം ഗോപുരം വീണും മരിച്ചവർ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ വലിയ പാപികളല്ലെന്ന് യേശു പഠിപ്പിക്കുന്നു. ലൂക്കോസ് 13:10–17-ൽ അവിടുന്ന് രോഗിയെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ സൗഖ്യവും മാന്യതയും നൽകുന്നു.

7. യേശു കണ്ണുനീർ വാർത്തു — യോഹന്നാൻ 11

യോഹന്നാൻ 11:35: ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς (എദാക്രൂസെൻ ഹോ ഈസൂസ്), ‘യേശു കണ്ണുനീർ വാർത്തു’. ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും മനുഷ്യാവതാരവചനം യഥാർത്ഥ ദുഃഖം അനുഭവിച്ചു. യോഹന്നാൻ 11:33-ൽ ആഴമുള്ള വികാരവിക്ഷോഭം സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് പ്രയോഗമുണ്ട്; കൃത്യമായ ഭാവത്തെക്കുറിച്ച് വ്യാഖ്യാനഭേദമുണ്ട്. കണ്ണുനീർ കരുണയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ലാസറിനെ വിളിച്ചുയർത്തൽ ജീവദായകാധികാരത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ദുഃഖിക്കുന്നത് വിശ്വാസക്കുറവല്ല.

8. റോമർ 8: സൃഷ്ടി നെടുവീർപ്പിടുന്നു

റോമർ 8:22: πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει (പാസാ ഹേ ക്തിസിസ് സുസ്റ്റെനാസെയ് കൈ സുനോദിനെയ്), ‘സകല സൃഷ്ടിയും ഒരുമിച്ച് നെടുവീർപ്പിട്ട് പ്രസവവേദന അനുഭവിക്കുന്നു’. κτίσις (ക്തിസിസ്) സൃഷ്ടി; συστενάζει (സുസ്റ്റെനാസെയ്) ഒരുമിച്ച് നെടുവീർപ്പിടുന്നു; συνωδίνει (സുനോദിനെയ്) പ്രസവവേദന അനുഭവിക്കുന്നു. റോമർ 8:26-ലെ συναντιλαμβάνεται (സുനാന്തിലംബാനെതായ്) പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മുടെ ബലഹീനതയിൽ സഹായിക്കുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. റോമർ 8:28 ദൈവത്തിന് നന്മയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയും എന്നു പറയുന്നു; എല്ലാ തിന്മയും നന്മയാണെന്നല്ല. റോമർ 8:38–39 ക്രിസ്തുവിലുള്ള ദൈവസ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ഒന്നിനും നമ്മെ വേർപെടുത്താനാവില്ലെന്ന് ഉറപ്പുനൽകുന്നു.

9. വിശുദ്ധ ബസേലിയോസ്: ദൈവം തിന്മയുടെ കർത്താവല്ല

വിശുദ്ധ ബസേലിയോസിന്റെ That God Is Not the Cause of Evil എന്ന പ്രസംഗം, സാധാരണ ഒമ്പതാം പ്രസംഗമായി എണ്ണപ്പെടുന്നത്, ധാർമ്മികതിന്മയെയും വേദനാജനകമായ ദുരിതങ്ങളെയും ന്യായവിധിയെയും വേർതിരിക്കുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദുരുപയോഗമാണ് ദുഷ്പ്രവൃത്തികളുടെ ഉറവിടം; ദൈവത്തിന്റെ ധാർമ്മികദുഷ്ടതയല്ല. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ശിക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കുഞ്ഞിന്റെ രോഗമോ ദുരന്തമോ പ്രത്യേക ദൈവശിക്ഷയാണെന്ന് വിധിക്കരുത്. ദൈവത്തിന്റെ നന്മയാണ് പഠനത്തിന്റെ തുടക്കം.

10. നിസ്സായിലെ വിശുദ്ധ ഗ്രിഗോറിയോസ്: നന്മയുടെ അഭാവം

The Great Catechism എന്ന കൃതിയുടെ 5–8 അധ്യായങ്ങളിൽ തിന്മ ദൈവത്തോടു തുല്യമായ സ്വതന്ത്രസത്തയല്ല, നന്മയുടെ അഭാവമോ വികൃതിയോ ആണെന്ന് വിശുദ്ധ ഗ്രിഗോറിയോസ് വിശദീകരിക്കുന്നു. അനീതി ശരിയായ ബന്ധത്തെ തകർക്കുന്നു; വിദ്വേഷം സ്നേഹത്തെ വികലമാക്കുന്നു. ഈ തത്ത്വചിന്ത യഥാർത്ഥ വേദനയെ സാങ്കൽപ്പികമാക്കുന്നില്ല; ഓരോ പ്രകൃതിദുരന്തത്തിന്റെയും കാരണം ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നുമില്ല.

11. വിശുദ്ധ അത്താനാസിയോസ്: ജീർണ്ണതയുടെ സൗഖ്യം

On the Incarnation എന്ന കൃതിയുടെ 4–10, 20–27 അധ്യായങ്ങളിൽ മനുഷ്യൻ ജീർണ്ണതയിലേക്കും മരണത്തിലേക്കും വഴുതിയതും ദൈവവചനം മനുഷ്യസ്വഭാവം സ്വീകരിച്ച് രക്ഷനൽകിയതും വിശുദ്ധ അത്താനാസിയോസ് വിവരിക്കുന്നു. രക്ഷ വെറും ബാഹ്യനിയമവിധിയല്ല; നവീകരണവും സൗഖ്യവും മരണത്തിന്മേലുള്ള വിജയവുമാണ്. സ്രഷ്ടാവാണ് തന്റെ സൃഷ്ടിയെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നത്.

12. വിശുദ്ധ കൂറിലോസ്: വചനം ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചു

നെസ്തോറിയോസിനുള്ള മൂന്നാം കത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം അനാഥേമത്തിൽ കൂറിലോസ് τὸν τοῦ θεοῦ λόγον παθόντα σαρκὶ (തോൻ തൂ തിയൂ ലോഗോൻ പഥോന്ത സാർക്കി), ‘ദൈവവചനം ജഡത്തിൽ കഷ്ടം സഹിച്ചു’ എന്ന് ഏറ്റുപറയുന്നു. മനുഷ്യാവതാരപുത്രൻ യഥാർത്ഥ വേദന അനുഭവിച്ചെങ്കിലും ദൈവികസ്വഭാവം മരണാധീനമായില്ല. ക്രൂശ് കഷ്ടതയ്ക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ മറുപടിയാണ്; ഓരോ ദുരന്തത്തിന്റെയും കാരണം വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. On the Unity of Christ, Commentary on John എന്നിവയും കാണുക.

13. വിശുദ്ധ സേവേറിയോസും മാർ ഈസഹാക്കും

അന്ത്യോക്യയിലെ വിശുദ്ധ സേവേറിയോസ് തന്റെ Letters, Cathedral Homilies എന്നിവയിൽ ഏക മനുഷ്യാവതാരക്രിസ്തുവിനെയും അവിടുത്തെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യകഷ്ടതയെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു. ദൈവികസ്വഭാവം അമർത്യമായി തുടരുമ്പോൾ വചനം സ്വീകരിച്ച മനുഷ്യത്വം യഥാർത്ഥമായി കഷ്ടം സഹിക്കുന്നു. നിനവെയിലെ മാർ ഈസഹാക്ക് ചരിത്രപരമായി കിഴക്കിന്റെ സഭയിൽപ്പെട്ട സന്യാസചിന്തകനാണ്; പിന്നീട് വിവിധ പൗരസ്ത്യ ക്രൈസ്തവപാരമ്പര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ Ascetical Homilies ആദരിച്ചു. മനുഷ്യരോടും മൃഗങ്ങളോടും സകല സൃഷ്ടിയോടുമുള്ള കരുണയുള്ള ഹൃദയത്തെ അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ ചരിത്രപരമായി മലങ്കരസഭയുടെ മെത്രാനായി വിശേഷിപ്പിക്കരുത്.

14. ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്തുശാസ്ത്രം

കൂറിലോസിന്റെ μία φύσις τοῦ θεοῦ λόγου σεσαρκωμένη (മിയ ഫിസിസ് തൂ തിയൂ ലോഗൂ സെസാർക്കോമെനേ) ‘മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്ത ദൈവവചനത്തിന്റെ ഏക സ്വഭാവം’ എന്നാണ്. മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസത്തിൽ ക്രിസ്തു പൂർണ്ണദൈവവും പൂർണ്ണമനുഷ്യനുമാണ്; കുഴപ്പമില്ലാതെയും വ്യക്തിപരമായ വിഭജനമില്ലാതെയും. മനുഷ്യാവതാരപുത്രൻ തന്റെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ യഥാർത്ഥമായി കഷ്ടം സഹിച്ചു. ക്രൂശ് കഷ്ടതയെ നന്മയായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ല; കഷ്ടതയെയും മരണത്തെയും നേരിടുന്ന ദൈവസ്നേഹത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

15. ദൈവശിക്ഷയും പരീക്ഷയും

ഇയ്യോബ്, യോഹന്നാൻ 9, ലൂക്കോസ് 13 എന്നിവ എല്ലാ കഷ്ടതയും വ്യക്തിപരമായ പാപത്തിനുള്ള ശിക്ഷയാണെന്ന ധാരണ നിരാകരിക്കുന്നു. എബ്രായർ 12 ശിക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുവെങ്കിലും ഓരോ ദുരന്തവും ദൈവം ശിക്ഷയായി അയച്ചു എന്നു വിധിക്കാൻ അധികാരം നൽകുന്നില്ല. യാക്കോബ് 1:13: ὁ γὰρ θεὸς ἀπείραστός ἐστιν κακῶν, πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα — ദൈവം തിന്മയാൽ പ്രലോഭിക്കപ്പെടുന്നില്ല; ആരെയും തിന്മയിലേക്ക് പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നില്ല. πειράζω (പെയ്റാസോ) സന്ദർഭാനുസൃതമായി പരീക്ഷിക്കുക/പ്രലോഭിപ്പിക്കുക എന്നാണ്. കഷ്ടതയിലെ സഹനവും പാപത്തിലേക്കുള്ള പ്രലോഭനവും വേർതിരിക്കണം. ‘നിങ്ങളെ പരീക്ഷിക്കാൻ ദൈവം കുഞ്ഞിനെ കൊന്നു’ എന്ന് ദുഃഖിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കളോടു പറയരുത്.

16. ക്രൂശും ഉയിർപ്പും

റോമർ 5:8 ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വയംനൽകുന്ന മരണത്തെ ദൈവസ്നേഹമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ക്രൂശ് ഓരോ ഭൂകമ്പത്തിന്റെയോ കൊലപാതകത്തിന്റെയോ കാരണം പറയുന്നില്ല; മനുഷ്യാവതാരപുത്രൻ കഷ്ടതയിൽ പ്രവേശിച്ചുവെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 15:20–26 മരണത്തെ അവസാന ശത്രുവായി വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പിലെ വിജയത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിശക്കുന്നവരെ പോറ്റാനും രോഗികളെ സന്ദർശിക്കാനും ദുർബലരെ സംരക്ഷിക്കാനും അനീതിയെ എതിർക്കാനും വിശ്വാസികൾ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (മത്തായി 25:31–46).

17. വെളിപ്പാട് 21: സൃഷ്ടിയുടെ നവീകരണം

വെളിപ്പാട് 21:4-ൽ ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον (എക്സലെയ്പ്സെയ് പാൻ ദാക്രൂഓൻ), ‘എല്ലാ കണ്ണുനീരും തുടച്ചുനീക്കും’ എന്ന വാഗ്ദാനമുണ്ട്. പ്രത്യാശ ശരീരത്തിന്റെ ഉയിർപ്പും നവീകരിക്കപ്പെട്ട സൃഷ്ടിയുമാണ് (റോമർ 8:21; 1 കൊരിന്ത്യർ 15; വെളിപ്പാട് 21–22). ദുഃഖം നിഷേധിക്കുന്നതോ ഭൗതികലോകത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നതോ അല്ല. ദൈവം മരണത്തെയും വിലാപത്തെയും വേദനയെയും ജയിക്കും.

18. വിശുദ്ധ കുർബാനയും കരുണയും

വിശുദ്ധ കുർബാന മനുഷ്യാവതാരവും ക്രൂശും ഉയിർപ്പും ആഘോഷിക്കുന്നു; കഷ്ടതയെ തന്നെ ആരാധിക്കുന്നില്ല. εὐχαριστία (യൂഖാരിസ്റ്റിയ) നന്ദിപ്രകാശനമാണ്; അത് വിലാപത്തോടും സൗഖ്യത്തിനുള്ള പ്രാർത്ഥനയോടും വിരുദ്ധമല്ല. സഭ കഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്കും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കും നിദ്രപ്രാപിച്ചവർക്കുമായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 11:17–34 സമൂഹത്തിലെ അംഗങ്ങളെ അപമാനിക്കുകയും അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആരാധനയെ വിമർശിക്കുന്നു. കുർബാനയിൽ പങ്കാളിത്തം അനുരഞ്ജനത്തിലേക്കും ഉദാരതയിലേക്കും ദുർബലരുടെ സംരക്ഷണത്തിലേക്കും നയിക്കണം.

19. അജപാലനപരമായ പരിചരണം

വിശദീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കേൾക്കുക. തെറ്റായ ഉറപ്പുകൾക്കു പകരം സാന്നിധ്യം നൽകുക. ഭക്ഷണം, യാത്ര, ചികിത്സ, സാമ്പത്തികസഹായം തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങളിൽ കൈത്താങ്ങാകുക. പീഡനം അനുഭവിക്കുന്നവരുടെ സുരക്ഷ മുൻഗണനയാക്കുക; ക്ഷമ എന്നത് അപകടകരമായ സാഹചര്യത്തിൽ തുടരണമെന്നല്ല. ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് പ്രാർത്ഥന, കുർബാന, കുമ്പസാരം, രോഗികളുടെ തൈലാഭിഷേകം എന്നിവ സഭാക്രമപ്രകാരം നൽകാം; വിദഗ്ധ ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമല്ല. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 13,22, ഇയ്യോബ് എന്നിവയിൽ വിലാപവും ചോദ്യങ്ങളും വിശ്വാസജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ‘ഇത് എന്തുകൊണ്ടു സംഭവിച്ചുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. യേശുവും കരഞ്ഞു. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ദുഃഖിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും സഹായം തേടുകയും ചെയ്യാം’ എന്നത് കരുണാപൂർവ്വമായ മറുപടിയാണ്.

20. പന്ത്രണ്ട് എതിർചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും

1. എല്ലാ തിന്മയും ദൈവം തടയാത്തത് എന്തിന്? — സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഫലങ്ങളുണ്ട്; എല്ലാദുരന്തവും അതുകൊണ്ട് വിശദീകരിക്കാനാവില്ല. 2. യെശയ്യാവ് 45:7 ദൈവത്തെ ദുഷ്ടനാക്കുന്നോ? — ഇല്ല; റാ ഇവിടെ സന്ദർഭത്തിൽ ദുരന്തമാണ്. 3. പൂർവികപാപം ഓരോ രോഗത്തിനും കാരണമാണോ? — അത്തരമൊരു വ്യക്തിഗത നിഗമനം ശരിയല്ല. 4. കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്തിന് കഷ്ടപ്പെടുന്നു? — പൂർണ്ണ വിശദീകരണമില്ല; അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്. 5. കാൻസർ ദൈവശിക്ഷയാണോ? — അങ്ങനെ നിഗമനം ചെയ്യരുത്. 6. പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങൾ എന്തിന്? — പ്രകൃതിപ്രക്രിയകൾ അപകടം വരുത്താം; ദൈവത്തിന്റെ രഹസ്യഉദ്ദേശം സൃഷ്ടിക്കരുത്. 7. എല്ലാറ്റിനും ഒരു കാരണമുണ്ടോ? — ദൈവപരിപാലനം തിന്മയിൽനിന്ന് നന്മ വരുത്താം; തിന്മ നന്മയല്ല. 8. എല്ലാ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും സൗഖ്യം കിട്ടാത്തത് എന്തിന്? — ഉടനടി സൗഖ്യത്തിന്റെ ഉറപ്പില്ല; ചികിത്സയും പരിചരണവും തുടരുക. 9. വളർച്ചയ്ക്ക് കഷ്ടത അനിവാര്യമോ? — ചിലപ്പോൾ വളർച്ച ഉണ്ടാകാം; ആഘാതം ജീവിതം തകർക്കുകയും ചെയ്യാം. 10. ദുഷ്ടർ സമൃദ്ധരാകുന്നത് എന്തിന്? — സങ്കീർത്തനം 73 ഈ ചോദ്യം ഉന്നയിക്കുന്നു. 11. ക്രിസ്തു ജയിച്ചിട്ടും തിന്മ തുടരുന്നത് എന്തിന്? — അന്തിമവിജയം ഉയിർപ്പിന്റെയും നവീകരണത്തിന്റെയും പൂർത്തീകരണത്തിൽ വെളിപ്പെടും. 12. സംശയിക്കുന്നവർക്കും പ്രാർത്ഥിക്കാമോ? — അതെ; വിലാപം തിരുവെഴുത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

21. ഏഴുദിവസത്തെ ധ്യാനപരിപാടി

ഒന്നാം ദിവസം: ഉല്പത്തി 1:26–31 — നല്ല സൃഷ്ടിക്കായി നന്ദി പറയുക. രണ്ടാം ദിവസം: ഇയ്യോബ് 1–2; 42:7 — കുറ്റപ്പെടുത്താതെ കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരാളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുക. മൂന്നാം ദിവസം: യോഹന്നാൻ 9:1–7 — വിധിന്യായപരമായ മുൻധാരണകൾ ഉപേക്ഷിക്കുക. നാലാം ദിവസം: യോഹന്നാൻ 11:32–44 — ദുഃഖം ക്രിസ്തുവിനോടു തുറന്നുപറയുക. അഞ്ചാം ദിവസം: റോമർ 8:18–39 — രോഗികൾക്കും സൃഷ്ടിക്കുമായി പ്രാർത്ഥിക്കുക. ആറാം ദിവസം: മത്തായി 25:31–46 — കരുണയുടെ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്യുക. ഏഴാം ദിവസം: വെളിപ്പാട് 21:1–5 — ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രത്യാശയിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുക.

22. കൂട്ടായ്മയിലെ ഇരുപത് ചർച്ചാചോദ്യങ്ങൾ

1. ദൈവം നല്ലവനാണെങ്കിൽ തിന്മ എന്തുകൊണ്ട്? 2. ധാർമ്മികതിന്മയും പ്രകൃതിദത്തകഷ്ടതയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം? 3. നല്ല സൃഷ്ടി എന്നു ഉല്പത്തി പറയുന്നതെന്ത്? 4. യെശയ്യാവ് 45:7-ലെ റാ എന്താണ്? 5. സ്വാതന്ത്ര്യം അപൂർണ്ണവിശദീകരണമാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? 6. ഇയ്യോബിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ തെറ്റ്? 7. യോഹന്നാൻ 9 വൈകല്യത്തെക്കുറിച്ച് എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു? 8. യേശു കരഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ട്? 9. ബസേലിയോസ് ദൈവം തിന്മയുടെ കാരണമല്ല എന്നു പറഞ്ഞതെന്ത്? 10. ഗ്രിഗോറിയോസിന്റെ നന്മയുടെ അഭാവസിദ്ധാന്തം? 11. അത്താനാസിയോസ് ജീർണ്ണതയെയും മനുഷ്യാവതാരത്തെയും എങ്ങനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു? 12. കൂറിലോസിന്റെ ക്രിസ്തുശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രസക്തി? 13. എല്ലാ ദുരന്തവും ദൈവം പദ്ധതിയിട്ടു എന്നു പറയരുതാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? 14. സൃഷ്ടിയുടെ നെടുവീർപ്പ് എന്ത്? 15. കുർബാന കരുണയെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു? 16. ദുഃഖിക്കുന്ന കുടുംബത്തെ വൈദികൻ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും? 17. കഷ്ടത സ്വീകരിക്കലും അനീതി സഹിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കലും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം? 18. ഉയിർപ്പ് മരണത്തെ എങ്ങനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു? 19. ഇടവകകൾ എങ്ങനെ സൗഖ്യത്തിന്റെ ഇടങ്ങളാകും? 20. വെളിപ്പാട് 21:4 എന്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു?

23. ചരിത്രരേഖകളും തുടർവായനയും

വേദഭാഗങ്ങൾ: ഉല്പത്തി 1–3; ഇയ്യോബ് 1–2,38–42; യെശയ്യാവ് 45:7; യോഹന്നാൻ 9,11; ലൂക്കോസ് 13; റോമർ 8; യാക്കോബ് 1; വെളിപ്പാട് 21–22. സഭാപിതാക്കന്മാർ: ബസേലിയോസ്, That God Is Not the Cause of Evil (പ്രസംഗം 9); നിസ്സായിലെ ഗ്രിഗോറിയോസ്, The Great Catechism 5–8; അത്താനാസിയോസ്, On the Incarnation 4–10,20–27; കൂറിലോസ്, Third Letter to Nestorius, അനാഥേമം 12, On the Unity of Christ; സേവേറിയോസ്, Letters, Cathedral Homilies; നിനവെയിലെ ഈസഹാക്ക്, Ascetical Homilies. മൂലരേഖകൾ: https://www.newadvent.org/fathers/2903.htm ; https://www.newadvent.org/fathers/2802.htm ; https://www.ccel.org/ccel/pearse/morefathers/files/severus_coll_3_letters.htm ; https://www.fourthcentury.com/cyril-ep-17-third-letter-to-nestorius-with-12-anathemas-cpg-5317/ . വിശ്വസനീയമായ പരിഭാഷകളും വിമർശനപതിപ്പുകളും താരതമ്യം ചെയ്യണം; ആശയവിവർത്തനങ്ങളെ അക്ഷരാർത്ഥ ഉദ്ധരണികളായി അവതരിപ്പിക്കരുത്.

24. ഉപസംഹാരവും പ്രാർത്ഥനയും

ദൈവം ലോകത്തെ നല്ലതായി സൃഷ്ടിച്ചു; ധാർമ്മികതിന്മയുടെ കർത്താവല്ല. സ്വാതന്ത്ര്യം, മരണാധീനത, ജീർണ്ണത, പ്രകൃതിപ്രക്രിയകൾ എന്നിവ കഷ്ടതയിൽ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഓരോ ദുരന്തത്തിനും പൂർണ്ണവിശദീകരണമില്ല. കഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ സഭ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവം മനുഷ്യവേദനയിൽ പ്രവേശിച്ച് മരണത്തെ ജയിക്കുന്നു; പരിശുദ്ധാത്മാവ് ദുഃഖിക്കുന്നവരെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു; ഉയിർപ്പിൽ ദൈവം എല്ലാം പുതുക്കും. കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, ദുഃഖിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമേ, ബലഹീനരെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ, ദുർബലരെ സംരക്ഷിക്കണമേ, കരുണയോടെ അനീതിയെ എതിർക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. അങ്ങയുടെ ഉയിർപ്പിൽ പ്രത്യാശ നൽകി പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ എന്നേക്കും മഹത്വം സ്വീകരിക്കണമേ. ആമേൻ.

FROM THE ORTHODOX TV ARCHIVE

Love God & Love Life.

Original publication

PASS IT ON

Share this reflection.

Email