Rooted in tradition. Connected in faith.Englishമലയാളം
Bible StudyTheology

ദൈവത്തിന് എല്ലാം അറിയാമെങ്കിൽ നാം എന്തിന് പ്രാർത്ഥിക്കണം? — സമഗ്ര മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് വേദപഠനം

LISTEN · കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനം കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ മലയാളം ഓഡിയോ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല.

ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസിയുടെ 100 ചോദ്യങ്ങൾ — ചോദ്യം 6

Rev. Fr. Johnson Punchakonam

പ്രധാന ചോദ്യം: ദൈവത്തിന് എല്ലാം അറിയാമെങ്കിൽ എന്തിന് പ്രാർത്ഥിക്കണം?

ദൈവത്തിന് നമ്മുടെ ചിന്തകളും ആവശ്യങ്ങളും ഭാവിയും അറിയാമെങ്കിൽ നാം എന്തിന് പ്രാർത്ഥിക്കണം? പ്രാർത്ഥന അറിവില്ലാത്ത ദൈവത്തെ വിവരമറിയിക്കാനുള്ള മാർഗമല്ല. മനുഷ്യാവതാരപുത്രനിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ പിതാവിനോടുള്ള സജീവകൂട്ടായ്മയാണ് പ്രാർത്ഥന. ആരാധന, അനുതാപം, നന്ദി, അപേക്ഷ, മധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥന എന്നിവ അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്. പ്രാർത്ഥന വെറും മാനസികപരിശീലനമല്ല; ദൈവം യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് തിരുവെഴുത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ മുൻഅറിവ് മനുഷ്യന്റെ സ്വതന്ത്രവും അർത്ഥപൂർണ്ണവുമായ പങ്കാളിത്തത്തെ അസാധുവാക്കുന്നില്ല.

മത്തായി 6:8 — ചോദിക്കുംമുമ്പേ പിതാവിന് അറിയാം

യേശു പറയുന്നു: οἶδεν γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρὸ τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι αὐτόν (ഒയ്ദെൻ ഗാർ ഹോ പാതേർ ഹുമോൻ ഹോൻ ക്രെയാൻ എഖെതെ പ്രോ തൂ ഹുമാസ് ഐതേസായ് ഔതോൻ): നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനുമുമ്പേ നിങ്ങളുടെ ആവശ്യം പിതാവിന് അറിയാം. οἶδεν (ഒയ്ദെൻ) അറിയുന്നു; πατήρ (പാതേർ) പിതാവ്; χρεία (ക്രെയാ) ആവശ്യം; αἰτῆσαι (ഐതേസായ്) അപേക്ഷിക്കുക; πρὸ τοῦ (പ്രോ തൂ) മുമ്പ്. ഇതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ യേശു കർത്തൃപ്രാർത്ഥന പഠിപ്പിക്കുന്നു (മത്തായി 6:9–13). അറിവുള്ളതിനാൽ പ്രാർത്ഥന വേണ്ടെന്നല്ല. മത്തായി 6:7-ലെ βατταλογέω (ബത്തലോഗെയോ) അർത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകളുടെ പെരുക്കത്തെ വിമർശിക്കുന്നു; എല്ലാ ആവർത്തനങ്ങളെയും അല്ല. യേശു തന്നെ ഗെത്ത്സെമനയിൽ പ്രാർത്ഥന ആവർത്തിക്കുന്നു (മത്തായി 26:44).

കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയും എപിയൂസിയോസ് എന്ന ഗ്രീക്ക് പദവും

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς (പാതേർ ഹേമോൻ ഹോ എൻ തോയ്സ് ഔറാനോയ്സ്) ‘സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ’ എന്നാണ്. ‘ഞങ്ങളുടെ’ എന്നത് സമൂഹപ്രാർത്ഥനയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവനാമം വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുക, രാജ്യം വരിക, തിരുവിഷ്ടം നിറവേറുക, ആഹാരം, ക്ഷമ, പ്രലോഭനത്തിൽ സംരക്ഷണം, തിന്മയിൽനിന്നുള്ള വിടുതൽ എന്നിവയാണ് അപേക്ഷകൾ. മത്തായി 6:11-ലെ ἐπιούσιος (എപിയൂസിയോസ്) വളരെ അപൂർവ്വമായ പദമാണ്; പ്രതിദിനം വേണ്ടത്, നിലനിൽപ്പിന് ആവശ്യമായത്, വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസത്തേത് എന്നീ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഉണ്ട്. പരിശുദ്ധ കുർബാനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആത്മീയവായനകൾ പിന്നീട് വികസിച്ച വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്; പദത്തിന്റെ ഏക ഉറച്ച അർത്ഥമല്ല. അപ്പത്തിന്റെ ആവശ്യം പിതാവിന് അറിയാമെങ്കിലും വിശ്വാസത്തോടും വിശക്കുന്നവരോടുള്ള കരുതലോടുംകൂടെ ചോദിക്കാൻ ക്രിസ്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ മുൻഅറിവ്, മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യം, പരിപാലനം

മുൻഅറിവ് നിർബന്ധിതമായി പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനു തുല്യമല്ല. ഒരു തീരുമാനം അറിയുന്നത് അതിന്റെ കാരണം ആകണമെന്നില്ല; എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ തെറ്റില്ലാത്ത അറിവും മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യവും തമ്മിലുള്ള ദാർശനികപ്രശ്നം മനുഷ്യന്റെ പ്രവചനത്തേക്കാൾ സങ്കീർണ്ണമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സർവജ്ഞതയും മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ ധാർമ്മിക ഉത്തരവാദിത്തവും സഭ ഒരുമിച്ച് ഏറ്റുപറയുന്നു. ദൈവപരിപാലനത്തിൽ സ്വതന്ത്രമായി അർപ്പിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനകളും പ്രവൃത്തികളും ഉൾപ്പെടാം. അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 12:5–17-ൽ സഭ പത്രോസിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അദ്ദേഹം മോചിതനാകുകയും ചെയ്യുന്നു; എല്ലാ തടവുകാർക്കും അതേ ഫലം ഉറപ്പുനൽകുന്നില്ല. പുറപ്പാട് 32:9–14, യോനാ 3:10, 2 രാജാക്കന്മാർ 20:1–6 എന്നിവയിൽ ദൈവം ചരിത്രത്തിൽ പ്രതികരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു; സംഖ്യ 23:19, മലാഖി 3:6 ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥിരവിശ്വസ്തത പഠിപ്പിക്കുന്നു. പ്രതികരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് ദൈവം പുതിയ വിവരം പഠിച്ചു എന്നല്ല.

സഹപ്രവർത്തനം — കൃപയും മനുഷ്യപങ്കാളിത്തവും

συνεργία (സുനെർഗിയ) എന്ന ഗ്രീക്ക് പദം സഹകരണം അഥവാ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കൽ എന്നാണ്. 1 കൊരിന്ത്യർ 3:9, യാക്കോബ് 2:22 എന്നിവയിൽ ബന്ധപ്പെട്ട ബൈബിൾഭാഷ കാണാം; പിന്നീടുള്ള ദൈവശാസ്ത്രപ്രയോഗം കൂടുതൽ വിപുലമാണ്. ഫിലിപ്പിയർ 2:12–13 മനുഷ്യന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും അവനിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ദൈവകൃപയെയും ഒരുമിച്ച് പറയുന്നു. കൃപയാണ് നമ്മുടെ പ്രതികരണത്തെ മുൻകൂട്ടി സഹായിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്; മനുഷ്യൻ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ രക്ഷ സമ്പാദിക്കുന്നില്ല. പ്രാർത്ഥന ദൈവശക്തിയെ നിയന്ത്രിക്കലല്ല; ദൈവജീവിതത്തിൽ സ്വതന്ത്രമായ പങ്കാളിത്തമാണ്. വിശക്കുന്നവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ അവർക്കു ഭക്ഷണം നൽകാനും സമാധാനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ സമാധാനപ്രവർത്തകരാകാനും നാം വിളിക്കപ്പെടുന്നു.

യേശു എന്തിന് പ്രാർത്ഥിച്ചു? ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്തുശാസ്ത്രം

ലൂക്കോസ് 5:16, 6:12, യോഹന്നാൻ 17, മത്തായി 26:39 എന്നിവ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രാർത്ഥന വിവരിക്കുന്നു. പൂർണ്ണദൈവമായ നിത്യപുത്രൻ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ചു. ഏക മനുഷ്യാവതാരവചനം തന്റെ മനുഷ്യത്വത്തിൽ പിതാവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ദൈവികതയിൽ താഴ്ന്നവനാണെന്നോ വചനത്തോടൊപ്പം മറ്റൊരു സ്വതന്ത്ര മനുഷ്യവ്യക്തിയുണ്ടെന്നോ അർത്ഥമില്ല. ഗെത്ത്സെമനയിലെ യഥാർത്ഥ വ്യാകുലതയും അനുസരണവും മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ സത്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിന്റെ ദൈവികഇഷ്ടം പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നതല്ല. അറിവില്ലായ്മയുടെ പരിഹാരമെന്നതിലുപരി സ്നേഹകൂട്ടായ്മയുടെ ജീവിതമാണ് പ്രാർത്ഥന.

ലൂക്കോസ് 11 — ചോദിപ്പിൻ, അന്വേഷിപ്പിൻ, മുട്ടുവിൻ

ലൂക്കോസ് 11:9: αἰτεῖτε καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε καὶ εὑρήσετε· κρούετε καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν (ഐതെയ്തെ കൈ ദോഥേസെതായ് ഹുമിൻ; സേതെയ്തെ കൈ ഹ്യൂറേസെതെ; ക്രൂഎതെ കൈ അനോയ്ഗേസെതായ് ഹുമിൻ). αἰτεῖτε ചോദിക്കുക; ζητεῖτε അന്വേഷിക്കുക; κρούετε മുട്ടുക. ഗ്രീക്കിലെ വർത്തമാനകാല ആജ്ഞാരൂപങ്ങൾ സന്ദർഭത്തിൽ തുടരുന്ന പ്രവർത്തനത്തെ സൂചിപ്പിക്കാം; നിർദ്ദിഷ്ട എണ്ണത്തിൽ ആവർത്തിച്ചാൽ ഫലം ഉറപ്പെന്നല്ല. ലൂക്കോസ് 11:13-ൽ പിതാവ് നൽകുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവാണ് പ്രധാന സമ്മാനം. നമ്മുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും യന്ത്രവൽ നിറവേറ്റുമെന്നല്ല, ദൈവനന്മയിൽ വിശ്വസിക്കാനാണ് യേശു പഠിപ്പിക്കുന്നത്.

ലൂക്കോസ് 18 — നീതിക്കായി നിലവിളിച്ച വിധവ

ലൂക്കോസ് 18:1–8-ലെ ഉപമ പ്രാർത്ഥനയിൽ മടുത്തുപോകരുതെന്ന് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്നു. അനീതിയുള്ള ന്യായാധിപൻ പോലും നിരന്തരമായി നീതി ആവശ്യപ്പെടുന്ന വിധവയോട് ഒടുവിൽ പ്രതികരിക്കുന്നു. ദൈവം അനീതിയുള്ളവനോ പ്രാർത്ഥനയാൽ ക്ഷീണിക്കുന്നവനോ അല്ല; ഉപമയിലെ താരതമ്യം വിരുദ്ധതയിലൂടെയാണ്. സ്ഥിരതയുള്ള പ്രാർത്ഥന വിശ്വാസവും നീതിക്കായുള്ള പ്രത്യാശയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു; ആവശ്യപ്പെട്ടതെല്ലാം നിർബന്ധിച്ച് ലഭ്യമാക്കുന്ന സൂത്രമല്ല. മനുഷ്യപുത്രൻ വരുമ്പോൾ വിശ്വാസം കണ്ടെത്തുമോ എന്ന ചോദ്യത്തോടെയാണ് ഉപമ അവസാനിക്കുന്നത്.

റോമർ 8 — പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മധ്യസ്ഥത

റോമർ 8:26: τὸ πνεῦμα συναντιλαμβάνεται τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν (തോ പ്ന്യൂമ സുനാന്തിലംബാനെതായ് തേ അസ്തെനെയാ ഹേമോൻ), ‘ആത്മാവ് നമ്മുടെ ബലഹീനതയിൽ സഹായിക്കുന്നു’. συναντιλαμβάνεται മറ്റൊരാളെ സഹായിക്കാൻ കൂടെ കൈകോർക്കുക എന്ന ഭാവം നൽകുന്നു. ὑπερεντυγχάνει (ഹുപെരെന്റുന്ഖാനെയ്) മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്നു എന്നാണ്. എങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കണമെന്ന് അറിയാത്തപ്പോഴും പരിശുദ്ധാത്മാവ് സഹായിക്കുന്നു. എഫെസ്യർ 2:18-ൽ ക്രിസ്തുവിലൂടെ ഏകാത്മാവിൽ പിതാവിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം പറയുന്നു. മൗനവും കണ്ണുനീരും ചെറിയ കരുണയാചനയും യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥനയായിരിക്കാം; അവ വിശ്വാസപരാജയമല്ല.

മറ്റുള്ളവർക്കായുള്ള മധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥന

ഉല്പത്തി 18:22–33-ൽ അബ്രാഹാം; പുറപ്പാട് 32:11–14-ൽ മോശെ; ഇയ്യോബ് 42:8–10-ൽ ഇയ്യോബ്; ലൂക്കോസ് 22:31–32-ൽ പത്രോസിനായി ക്രിസ്തു; അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 12:5-ൽ പത്രോസിനായി സഭ; റോമർ 15:30-ൽ പൗലോസ്; യാക്കോബ് 5:14–16-ൽ രോഗികൾക്കായി മൂപ്പന്മാർ — എല്ലാവരും മധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥനയുടെ മാതൃകകളാണ്. 1 തിമോത്തെയോസ് 2:1-ലെ δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας (ദെയേസെയ്സ്, പ്രോസ്യൂഖാസ്, എന്റ്യൂക്സെയ്സ്, യൂഖാരിസ്റ്റിയാസ്) അപേക്ഷകൾ, പ്രാർത്ഥനകൾ, മധ്യസ്ഥതകൾ, നന്ദിപ്രാർത്ഥനകൾ എന്നിങ്ങനെ അർത്ഥമാക്കുന്നു; അർത്ഥങ്ങൾ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന് വിവരം നൽകാനല്ല, സ്നേഹത്തിലും ഉത്തരവാദിത്തത്തിലും പങ്കാളികളാകാനാണ് നാം മറ്റുള്ളവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏക മധ്യസ്ഥതയും വിശുദ്ധരുടെ പ്രാർത്ഥനയും

1 തിമോത്തെയോസ് 2:5 പ്രകാരം രക്ഷയുടെ ഏക മധ്യസ്ഥൻ യേശുക്രിസ്തുവാണ്. വിശുദ്ധരുടെ മധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥന ക്രിസ്തുവിനോടു മത്സരിക്കുന്ന മറ്റൊരു രക്ഷാമാർഗമല്ല. യാക്കോബ് 5:16 പരസ്പരം പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ പറയുന്നു; റോമർ 8:38–39 മരണം ക്രിസ്തുസ്നേഹത്തിൽനിന്നു വേർപെടുത്തുന്നില്ലെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു; എബ്രായർ 12:1 സാക്ഷികളുടെ സമൂഹത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു; വെളിപ്പാട് 5:8, 8:3–4 സ്വർഗ്ഗീയാരാധനയെയും വിശുദ്ധരുടെ പ്രാർത്ഥനകളെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങൾ പിന്നീടുള്ള ആചാരങ്ങളുടെ എല്ലാ വിശദാംശങ്ങളും ഒറ്റയ്ക്കു തെളിയിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും സഭയുടെ വിശ്വാസബോധത്തെ പിന്തുണക്കുന്നു. ആരാധന പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തിനുമാത്രം; വിശുദ്ധരെ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിലെ അംഗങ്ങളായി ആദരിക്കുന്നു.

അലക്സാണ്ട്രിയായിലെ വിശുദ്ധ കൂറിലോസ്

വിശുദ്ധ കൂറിലോസിന്റെ Commentary on Luke എന്ന കൃതിയിലെ, പ്രത്യേകിച്ച് ലൂക്കോസ് 11 വിശദീകരിക്കുന്ന 70–79 പ്രസംഗങ്ങൾ, ദൈവത്തെ പിതാവെന്നു വിളിക്കുന്നത് ദൈവമക്കളുടെ മഹത്തായ അനുഗ്രഹമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ‘പിതാവേ’ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് വിശുദ്ധജീവിതത്തിനും അനുതാപത്തിനും സ്നേഹത്തിനും വിളിയാകുന്നു. നിരന്തരപ്രാർത്ഥനയും യഥാർത്ഥത്തിൽ നന്മയായ ദാനങ്ങളും അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറയുന്നു; നല്ല പിതാവ് ഹാനികരമായ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റണമെന്നില്ല. മനുഷ്യാവതാരപുത്രന്റെ പ്രാർത്ഥന ദൈവികതയുടെ കുറവല്ല; അവിടുത്തെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ്. ഇവ കൂറിലോസിന്റെ ആശയസംഗ്രഹങ്ങളാണ്, അക്ഷരാർത്ഥ ഉദ്ധരണികളല്ല. മൂലരേഖ: https://catholiclibrary.org/library/view?chunk.id=00000007&docId=Fathers-EN%2FCyril.OnLuke.en.html

സുറിയാനി പിതാവായ വിശുദ്ധ എഫ്രേം

വിശുദ്ധ എഫ്രേം (ഏകദേശം 306–373) Hymns on Faith, Nisibene Hymns എന്നിവയിൽ കാവ്യവും വേദചിത്രങ്ങളും സ്തുതിയും വിനയവും അനുതാപവും ഉപയോഗിച്ച് പ്രാർത്ഥനയുടെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വാക്കുകൾ മാത്രം പോരാ; ഹൃദയത്തിന്റെ ആത്മാർത്ഥത പ്രധാനമാണ്. നിസിബിസ് സ്തുതിഗീതങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെടുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ ഭയവും വിലാപവും പ്രത്യാശയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. സുറിയാനി ആരാധനയിൽ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ, ഗാനങ്ങൾ, നോമ്പ്, നമസ്കാരം, യാമപ്രാർത്ഥനകൾ എന്നിവ ശരീരത്തെയും ഹൃദയത്തെയും സമൂഹത്തെയും ഒരുമിപ്പിക്കുന്നു. മൂലവായന: https://adfonteslibrary.org/work-ephrem-nisibene-hymns

സെറൂഗിലെ വിശുദ്ധ യാക്കോബ്: കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയുടെ മെമ്രാ

സെറൂഗിലെ വിശുദ്ധ യാക്കോബ് (ഏകദേശം 451–521) കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ച് സുറിയാനി ഛന്ദസ്സിലുള്ള ദീർഘപ്രസംഗം (മെമ്രാ) രചിച്ചു. പോൾ ബെദ്ജാന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത പ്രസംഗങ്ങളുടെ ഒന്നാം വാല്യത്തിൽ (1905) പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു; മോർഗൻ റീഡ് 2016-ൽ ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്തു. പിതാവെന്നു ദൈവത്തെ സമീപിക്കൽ, രാജ്യം, അപ്പം, ക്ഷമ, വിടുതൽ എന്നീ അപേക്ഷകളുടെ ആത്മീയാർത്ഥം ഇതിൽ വികസിക്കുന്നു. ‘ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ’ എന്നത് അയൽക്കാരോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അപ്പത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ വിശക്കുന്നവരെ മറക്കരുത്; ക്ഷമ ചോദിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരോട് ക്ഷമിക്കണം. രേഖ: https://thesermonarchive.org/sermons/jacob-of-serug/on-the-prayer-that-our-lord-taught-to-his-disciples-our-father-which-art-in-heav/

അന്ത്യോക്യയിലെ വിശുദ്ധ സേവേറിയോസ്

വിശുദ്ധ സേവേറിയോസ് (ഏകദേശം 465–538) മലങ്കരസഭയുടെ പാശ്ചാത്യസുറിയാനി ദൈവശാസ്ത്രപൈതൃകത്തിലെ പ്രധാന പിതാവാണ്. മനുഷ്യാവതാരവചനത്തിന്റെ ഏകത്വം അദ്ദേഹം സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഏകക്രിസ്തു സ്വീകരിച്ച മനുഷ്യത്വത്തിൽ യഥാർത്ഥമായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; അവിടുന്നിലൂടെ നമുക്ക് പിതാവുമായി കൂട്ടായ്മ ലഭിക്കുന്നു. Letters, Cathedral Homilies എന്നിവ ക്രിസ്തുശാസ്ത്രത്തെയും ആരാധനാസന്ദർഭത്തെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. മുൻഅറിവിന്റെയും അപേക്ഷാപ്രാർത്ഥനയുടെയും ആധുനിക ദാർശനികപ്രശ്നത്തിന് സേവേറിയോസ് കൃത്യമായ പരിഹാരം നൽകിയെന്ന് നിർദ്ദിഷ്ട മൂലരേഖയില്ലാതെ ആരോപിക്കരുത്. കത്തുകൾ: https://www.ccel.org/ccel/pearse/morefathers/files/severus_coll_3_letters.htm

പ്രാർത്ഥനയുടെ ചരിത്രവും സഭാപാരമ്പര്യവും

അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 2:42 ആദിമസഭയുടെ പ്രാർത്ഥനയെയും അപ്പം നുറുക്കലിനെയും പറയുന്നു. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലോ രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലോ എഴുതപ്പെട്ടതായി കരുതുന്ന ദിദാഖെ 8 ദിവസത്തിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കർത്തൃപ്രാർത്ഥന ചൊല്ലാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; കൃത്യമായ തീയതി വിവാദവിഷയമാണ്. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒറിജന്റെ On Prayer ദൈവജ്ഞാനവും അപേക്ഷയും പരിശോധിക്കുന്നു; സിപ്രിയാന്റെ On the Lord's Prayer സമൂഹപ്രാർത്ഥനയെ ഊന്നുന്നു. എഫ്രേം, കൂറിലോസ്, യാക്കോബ്, സേവേറിയോസ് എന്നിവർ സുറിയാനി-അലക്സാണ്ട്രിയൻ വികസനത്തിന് സാക്ഷികളാണ്. മലങ്കരസഭ പാശ്ചാത്യസുറിയാനി യാമപ്രാർത്ഥനകളും സങ്കീർത്തനങ്ങളും ലുത്തിനിയകളും കുർബാനയും സ്വീകരിച്ചു. മാർ യാക്കോബിന്റെ അനാഫൊറയിലെ ഓരോ വാക്കും അപ്പൊസ്തലൻ വ്യക്തിപരമായി രചിച്ചു എന്നു പാരമ്പര്യനാമം മാത്രം തെളിയിക്കുന്നില്ല.

വിശുദ്ധ കുർബാന — മുഴുവൻ സഭയുടെ പ്രാർത്ഥന

വിശുദ്ധ കുർബാന ഒരേ കെട്ടിടത്തിൽ വ്യക്തികൾ പ്രത്യേകം പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന സമയം മാത്രമല്ല; ക്രിസ്തുവിലുള്ള സഭയുടെ പൊതുനന്ദിയും സ്മരണയും സമർപ്പണവും മധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥനയുമാണ്. വൈദികരും ശെമ്മാശന്മാരും വിശ്വാസികളും ആരാധനാക്രമപ്രകാരം പങ്കെടുക്കുന്നു. ἀναφορά (അനാഫൊറ) സമർപ്പണം/ഉയർത്തൽ; കേന്ദ്ര കുർബാനപ്രാർത്ഥനയുടെ പേരുമാണ്. ἐπίκλησις (എപിക്ലേസിസ്) പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ആവാഹനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്കും നിദ്രപ്രാപിച്ചവർക്കുമായി സഭ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും പിതാവിനെയും പുത്രനെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 1 കൊരിന്ത്യർ 11:17–34 മറ്റുള്ളവരെ അപമാനിക്കുന്ന ആരാധനയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. കുർബാനയിലെ പ്രാർത്ഥന അനുരഞ്ജനത്തിലും ദാനധർമ്മത്തിലും സേവനത്തിലും ഫലിക്കണം.

പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കാത്തപ്പോൾ

മാതാപിതാക്കൾ പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടും കുഞ്ഞ് മരിക്കാം; രോഗി പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടും സൗഖ്യം ലഭിക്കാതിരിക്കാം. അത്തരക്കാരെ വിശ്വാസക്കുറവിന്റെ പേരിൽ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്. 2 കൊരിന്ത്യർ 12:7–10-ൽ പൗലോസ് കഷ്ടത നീക്കാൻ ആവർത്തിച്ച് അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും ആവശ്യപ്പെട്ട രീതിയിലുള്ള വിടുതലിനു പകരം മതിയായ കൃപയുടെ വാഗ്ദാനം ലഭിക്കുന്നു. ഗെത്ത്സെമനയിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രാർത്ഥന ദുർബലവിശ്വാസമല്ല. ‘അതെ, ഇല്ല, കാത്തിരിക്കുക’ എന്ന ജനപ്രിയസൂത്രം നേരിട്ടുള്ള ബൈബിൾവാക്യമല്ല; വേദനയെ ലഘൂകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കരുത്. സങ്കീർത്തനങ്ങൾ വിലാപത്തിന് ഇടം നൽകുന്നു. രോഗശാന്തിക്കുള്ള പ്രാർത്ഥന ചികിത്സയ്ക്ക് പകരമല്ല, അതോടൊപ്പം തുടരണം. വൈദികന് ആത്മാർത്ഥമായി പറയാം: ‘ഇത് എന്തുകൊണ്ട് സംഭവിച്ചുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല; നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ദുഃഖിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും സഹായം തേടുകയും ചെയ്യാം.’

പന്ത്രണ്ട് എതിർചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും

1. ദൈവത്തിന് അറിയാമെങ്കിൽ ചോദിക്കുന്നതെന്തിന്? — വിവരമല്ല, കൂട്ടായ്മ (മത്തായി 6:8–9). 2. പ്രാർത്ഥന ദൈവപദ്ധതി മാറ്റുമോ? — ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രതികരണം തിരുവെഴുത്തിലുണ്ട്; പുതിയ അറിവ് ലഭിച്ചു എന്നല്ല. 3. മുൻഅറിവും സ്വാതന്ത്ര്യവും പൊരുത്തപ്പെടുമോ? — അറിവ് നിർബന്ധമല്ല; വിഷയം സങ്കീർണ്ണമാണ്. 4. സൗഖ്യത്തിനായി എന്തിന് പ്രാർത്ഥിക്കണം? — സ്നേഹവും പങ്കാളിത്തവും; രോഗമുക്തി ഉറപ്പല്ല. 5. ദൈവം മൗനമായി തോന്നുന്നതെന്തിന്? — വിലാപം തിരുവെഴുത്തിലുണ്ട്; കാരണങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കരുത്. 6. ആവർത്തനം ഫലം നിർബന്ധിക്കുമോ? — ഇല്ല; ശ്രദ്ധാപൂർവ്വമായ ആവർത്തനവും അർത്ഥശൂന്യവാക്കുകളും വ്യത്യസ്തം. 7. വിശുദ്ധരുടെ മധ്യസ്ഥത എന്തിന്? — ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏകമധ്യസ്ഥതയെ ആശ്രയിച്ചാണ്. 8. പ്രാർത്ഥന പ്രവൃത്തിക്ക് പകരമോ? — അല്ല; വിശക്കുന്നവരെ പോറ്റുക, നീതി പ്രവർത്തിക്കുക. 9. യേശു എന്തിന് പ്രാർത്ഥിച്ചു? — ഏകമനുഷ്യാവതാരവചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യത്വം. 10. വികാരമില്ലാത്ത പ്രാർത്ഥനയും പ്രാർത്ഥനയാണോ? — അതെ. 11. വൈദികനില്ലാതെ നേരിട്ട് പ്രാർത്ഥിക്കാമോ? — തീർച്ചയായും. 12. കുർബാന പ്രാർത്ഥനകളുടെ കൂട്ടം മാത്രമോ? — അല്ല; രക്ഷാരഹസ്യത്തിലെ സഭയുടെ യൂഖാരിസ്റ്റിക പങ്കാളിത്തമാണ്.

പ്രായോഗിക ഓർത്തഡോക്സ് പ്രാർത്ഥനാനിയമം

രാവിലെ: കുരിശടയാളം, ത്രിശുദ്ധഗീതം, കർത്തൃപ്രാർത്ഥന, ദിവസം ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കൽ. തിരുവെഴുത്ത്: സുവിശേഷമോ സങ്കീർത്തനമോ വായിക്കുക. മധ്യസ്ഥത: കുടുംബം, രോഗികൾ, നിദ്രപ്രാപിച്ചവർ, സഭ, സഹായം ആവശ്യമായവർ. ഉച്ചയ്ക്ക്: ദൈവസാന്നിധ്യം ഓർത്ത് ജ്ഞാനം അപേക്ഷിക്കുക. വൈകുന്നേരം: നന്ദി, ആത്മപരിശോധന, ക്ഷമയാചന. ആഴ്ചതോറും: സാഹചര്യാനുസരണം വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കെടുക്കുക. പ്രായം, ആരോഗ്യം, കുടുംബബാധ്യതകൾ എന്നിവ അനുസരിച്ച് ആത്മീയപിതാവിന്റെ സഹായത്തോടെ ക്രമീകരിക്കാം. ശ്രദ്ധയോടെ ചൊല്ലുന്ന ചെറിയ പ്രാർത്ഥന അസഹനത്തോടെ ചൊല്ലുന്ന ഭാരമേറിയ നിയമത്തേക്കാൾ ഉത്തമം.

ഇരുപത് കൂട്ടായ്മാ ചർച്ചാചോദ്യങ്ങൾ

1. ദൈവത്തിന് അറിയാമെങ്കിൽ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് എന്തിന്? 2. പ്രാർത്ഥനയും വിവരം അറിയിക്കലും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം? 3. മത്തായി 6:8 വിശദീകരിക്കുക. 4. ‘ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ’ എന്നതിന്റെ പ്രസക്തി? 5. വ്യക്തിപരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ദൈവരാജ്യം എന്തിന്? 6. എപിയൂസിയോസ് എന്ത്? 7. മുൻഅറിവ് സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതാക്കുമോ? 8. അറിവും നിർബന്ധവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം? 9. സുനെർഗിയ എന്താണ്? 10. ഗെത്ത്സെമനയിൽ യേശു എന്തിന് പ്രാർത്ഥിച്ചു? 11. ചോദിക്കുക, അന്വേഷിക്കുക, മുട്ടുക — അർത്ഥം? 12. ലൂക്കോസ് 11-ൽ ആത്മാവിന്റെ ദാനം എന്തുകൊണ്ട്? 13. വിധവയുടെ ഉപമ പഠിപ്പിക്കുന്നത്? 14. പരിശുദ്ധാത്മാവ് എങ്ങനെ മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്നു? 15. മറ്റുള്ളവർക്കായി എന്തിന് പ്രാർത്ഥിക്കണം? 16. കൂറിലോസിന്റെ ഉപദേശം? 17. എഫ്രേമിന്റെ സുറിയാനി ആത്മീയതയുടെ സംഭാവന? 18. യാക്കോബിന്റെ കർത്തൃപ്രാർത്ഥനാ മെമ്രാ എന്ത്? 19. കുർബാന പൊതുപ്രാർത്ഥനയെ എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു? 20. ഉത്തരം ലഭിക്കാത്ത പ്രാർത്ഥനയെ സഭ എങ്ങനെ സമീപിക്കണം?

ഉപസംഹാരവും പ്രാർത്ഥനയും

പ്രാർത്ഥന വിവരമറിയിക്കലോ ദൈവത്തെ നിയന്ത്രിക്കലോ അല്ല. നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾ ദൈവത്തിന് അറിയാമെങ്കിലും മക്കളായി അപേക്ഷിക്കാൻ അവിടുന്ന് ക്ഷണിക്കുന്നു. പിതാവ് പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിക്കുന്നു; മനുഷ്യാവതാരപുത്രൻ കൂട്ടായ്മയുടെ വഴി തുറക്കുന്നു; പരിശുദ്ധാത്മാവ് ബലഹീനതയിൽ സഹായിക്കുന്നു. പ്രാർത്ഥനയും ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള സ്വതന്ത്രപ്രവൃത്തികളും ദൈവപരിപാലനത്തിലെ പങ്കാളിത്തമാണ്. വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ മുഴുവൻ സഭ നന്ദിയും മധ്യസ്ഥപ്രാർത്ഥനയും അർപ്പിക്കുന്നു. പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവുമായ ഏകദൈവമേ, വിനയത്തോടും സ്ഥിരതയോടുംകൂടെ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കണമേ. മറുപടി ലഭിക്കാത്തതുപോലെ തോന്നുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമേ; രോഗികളെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ; ദുർബലരെ സംരക്ഷിക്കണമേ; സഭയെ ഏകീകരിക്കണമേ; ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കരുണാപ്രവൃത്തികളായി ഫലിക്കണമേ. ഇപ്പോഴും എന്നേക്കും മഹത്വം അങ്ങേക്കാകുന്നു. ആമേൻ.

FROM THE ORTHODOX TV ARCHIVE

Love God & Love Life.

Original publication

PASS IT ON

Share this reflection.

Email